تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥ - نكته سعد و نحس ايام
گام برداشت، و از توكل بر خدا يارى جست و از لطف او استعانت خواست.
ج: مساله توجه به سعد و نحس ايام علاوه بر اينكه غالبا انسان را به يك سلسله حوادث تاريخى آموزنده رهنمون مىشود، عاملى است براى توسل و توجه به ساحت قدس الهى، و استمداد از ذات پاك پروردگار، و لذا در روايات متعددى مىخوانيم: در روزهايى كه نام نحس بر آن گذارده شده مىتوانيد با دادن صدقه، و يا خواندن دعا، و استمداد از لطف خداوند، و قرائت بعضى از آيات قرآن، و توكل بر ذات پاك او، به دنبال كارها برويد و پيروز و موفق باشيد.
از جمله در حديثى مىخوانيم كه يكى از دوستان امام حسن عسكرى ع روز سهشنبه خدمتش رسيد، امام فرمود: ديروز تو را نديدم، عرض كرد:
دوشنبه بود، و من در اين روز حركت را ناخوش داشتم! فرمود:
من احب ان يقيه اللَّه شر يوم الاثنين فليقرأ فى اول ركعة من صلاة الغداة هل اتى على الانسان ثم قرأ ابو الحسن (ع) فوقيهم اللَّه شر ذلك اليوم و لقيهم نضرة و سرورا:
" كسى كه دوست دارد از شر روز دوشنبه در امان بماند در اولين ركعت نماز صبح سوره هل اتى بخواند، سپس امام ع اين آيه از سوره هل اتى را (كه تناسب با رفع شر دارد) تلاوت فرمود: فَوَقاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذلِكَ الْيَوْمِ ...
" خداوند نيكان را از شر روز رستاخيز نگاه مىدارد او به آنها خرمى و طراوت ظاهر و خوشحالى درون عطا مىكند" [١] در حديث ديگر مىخوانيم كه يكى از ياران امام ششم ع از آن حضرت پرسيد: آيا در هيچ روزى از روزهاى مكروه چهارشنبه و غير آن سفر كردن مناسب است؟ امام ع در پاسخ فرمود: سفرت را با صدقه آغاز كن و آية الكرسى را به هنگامى كه مىخواهى حركت كنى تلاوت كن" (و هر كجا مىخواهى
[١]" بحار الانوار" جلد ٥٩ صفحه ٣٩ حديث ٧.