تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٧ - آسمان را برافراشت و براى هر چيز ميزانى قرار داد

داد" (وَ وَضَعَ الْمِيزانَ‌).

" ميزان" به معنى هر گونه وسيله سنجش است، سنجش حق از باطل، سنجش عدالت از ظلم و ستم، و سنجش ارزشها و سنجش حقوق انسانها در مراحل و مسيرهاى مختلف اجتماعى.

" ميزان" هر قانون تكوينى و دستور تشريعى را شامل مى‌شود، چرا كه همه وسيله سنجشند.

درست است كه" ميزان" در لغت به معنى ترازو و وسيله وزن كردن سنگينى اجسام است، اما مسلما ميزانى كه در اين آيه، بعد از ذكر آفرينش آسمان به آن اشاره شده مفهوم گسترده‌اى دارد كه هر وسيله سنجش و همه قوانين تكوين و تشريع را فرا مى‌گيرد، نه فقط وسيله سنجش وزن اجناس.

اصولا برافراشته بودن آسمان و نظم دقيقى كه بر مليونها كره آسمانى حاكم است بدون ميزان و قوانين حساب شده‌اى امكان‌پذير نيست.

و اينكه مى‌بينيم در بعضى از عبارات" ميزان" به معنى" قرآن" يا به معنى" عدل" يا به معنى" شريعت" يا" ترازو" تفسير شده است در حقيقت هر كدام اشاره به مصداقى از اين مفهوم كل و گسترده است.

شما نيز بخشى از اين عالم عظيم هستيد و هرگز نمى‌توانيد به صورت يك وصله ناهمرنگ در اين جهان بزرگ زندگى كنيد، عالم نظام و ميزانى دارد، شما هم بايد نظام و ميزان داشته باشيد.

اگر ميزان و قانون از عالم بزرگ برچيده شود راه فنا و نابودى پيش‌