تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٦ - تفسير اين آب و آتش از كيست؟

اين آب گوارا و شيرين را به صورت تلخ و شور قرار مى‌دهيم" (لَوْ نَشاءُ جَعَلْناهُ أُجاجاً) [١]" پس چرا شكر اين نعمت بزرگ را بجا نمى‌آوريد"؟ (فَلَوْ لا تَشْكُرُونَ‌).

آرى اگر خدا مى‌خواست به املاح محلول در آب نيز اجازه مى‌داد كه همراه ذرات آب تبخير شوند، و دوش به دوش آنها به آسمان صعود كنند، و ابرهايى شور و تلخ تشكيل داده، قطره‌هاى بارانى درست همانند آب دريا شور و تلخ فرو ريزند! اما او به قدرت كامله‌اش اين اجازه را به املاح نداد، نه تنها املاح در آب، بلكه ميكربهاى موذى و مضر و مزاحم نيز اجازه ندارند همراه بخارات آب به آسمان صعود كنند، و دانه‌هاى باران را آلوده سازند به همين دليل قطرات باران هر گاه هوا آلوده نباشد خالص‌ترين، پاكترين، و گواراترين آبها است.

" اجاج" از ماده" اج" (بر وزن حج) در اصل از" اجيج" آتش يعنى برافروختگى و سوزندگى آن گرفته شده است، و به آبهايى كه به خاطر شورى يا تلخى و حرارت دهان را مى‌سوزاند اجاج مى‌گويند.

اين سخن را با حديثى از پيغمبر اكرم ص پايان مى‌دهيم در اين حديث مى‌خوانيم:

ان النبى كان اذا شرب الماء قال الحمد للَّه الذى سقانا عذبا فراتا برحمته و لم يجعله ملحا اجاجا بذنوبنا!:

" هنگامى كه حضرت آب مى‌نوشيد مى‌فرمود: حمد براى خداوندى كه به رحمتش ما را از آب شيرين و گوارا سيراب كرد، و آن را به خاطر گناهانمان شور و تلخ قرار نداد"! [٢]

[١] در اين جمله" لام" حذف شده و در تقدير چنين است" لو نشاء لجعلناه".

[٢] تفسير" مراغى" جلد ٢٧ صفحه ١٤٨ و تفسير" روح المعانى" جلد ٢٧ صفحه ١٢٩.