مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤٠ - «كلمه طيّبه» چيست؟
٣٥ سوره نور براى اين امر شايستهتر است؛ چه اينكه در آن آيه خداوند به نور تشبيه شده است؛ زيرا در عالم آفرينش هيچ موجودى مفيدتر، بابركتتر، لطيفتر و سريعتر از نور نيست. از اين رو، براى خداوند مثلهاى زيبا و والا و اعلى است.
پرسش: برخى اين سئوال در ذهنشان خطور مىكند كه همه چيز را خداوند آفريده است، پس چه كسى خداوند را آفريده است؟
پاسخ: آرى؛ همه چيز را خداوند آفريده است، ولى هيچ كس خدا را نيافريده است؛ زيرا خداوند موجودى ازلى و ابدى است؛ يعنى هميشه بوده و خواهد بود.
اصلًا، آفريده نشده تا در پى آفريننده او باشيم. به منظور روشن شدن مطلب به مثال زير- كه امور معقول را در لباس محسوسات مىآورد- توجّه كنيد:
دانشمندان مىگويند مبدأ تمام انرژىها خورشيد است؛ چه اينكه درخت هايى كه منبع نور و گرما هستند، انرژى خود را از خورشيد مىگيرند.
ذعال سنگها- كه باقيمانده جنگلهاى دوران گذشته هستند- نيز معلول انرژى خورشيد هستند. حتّى نفت- كه اكنون از منابع مهم انرژى جهان است- منبع اصلى انرژى آن، خورشيد است؛ زيرا مىگويند: نفت باقيمانده حيوانهاى گذشته است كه در دل خاكها دفن شدهاند و روشن است كه حيوانات از گياهان تغديه مىشوند و گياهان هم از نور آفتاب استفاده مىكنند.
توربينهاى بزرگ نيز كه بر آبشارها نصب مىشوند و توليد انرژى برق مىكنند، انرژى خود را از خورشيد مىگيرند بدين گونه كه خورشيد به درياها مىتابد، آبها بخار مىشود، بخارها تبديل به ابر مىگردد، ابرها بارانهاى بابركت را نازل مىكنند، بارانها سيلابهايى به وجود مىآورند و سيلابها بر توربينها جارى مىشوند و در نتيجه توليد برق مىنمايند.
اما نيرو و انرژى آفتاب از خود اوست؛ يعنى از خارج انرژى به خورشيد