مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٥ - راه حلّ اسلام
انبيا را محصول كار خود اعلام كردند و ...؛ ولى پس از هفتاد سال به شكست خود اعتراف كردند و در نتيجه، نظامشان از هم پاشيده شد و مردم تحت سلطه آنان نفس راحتى كشيدند.
دوّم- كشورهاى سرمايهدارى و بلوك غرب، برنامههاى ديگرى طرحريزى كردند و براى رفع فقر، مؤسّسات و سازمانهاى مختلفى تشكيل دادند: هلال احمر، صندوق بين المللى پول، بانك جهانى، صندوق تعاون سازمان ملل و برنامههاى كمكهاى اقتصادى و غذايى به گرسنگان طراحى كردند و بودجههايى براى كمك به كشورهاى عقب مانده در نظر گرفتند، ولى اين سازمانها و برنامهها هم دو ضعف ماهيّتى مهم دارند:
نخست آن كه اين كارها و اقدامات كم و اندك است و هيچ تناسبى با جمعيّت فقير جهان ندارد و به همين دليل، تغيير چندانى در چهره فقر جهانى پديد نياورده است.
و ديگر اين كه، اين كمكها، معمولًا آميخته با اغراض سياسى است. اگر مصالح سياسى حاميان اين مؤسّسات اقتضا كند، كمك مىكنند، در غير اين صورت از ارسال كمك خوددارى مىنمايند؛ و حتّى گاه علناً بعضى از اين كشورها كمك كننده به اين مطلب اعتراف مىكنند. [١]
بنابراين، اين راه حل هم گرهى از مشكلات جامعه فقير جهان را نگشوده است.
راه حلّ اسلام
يكى ديگر از راههاى حلّ مشكلات فقر، توصيهها و راه حلهاى «دين مبين
[١]- همان گونه كه در جنگ «بوسنى» و در زمستانهاى طاقت فرساى آن سرزمين در طول جنگ، ديديم كه بعضى از سران حقوق بشر صريحاً گفتند: «ما منافعى در بوسنى نداريم كه در آن جا دخالت نظامى كنيم».