مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٢ - إحباط در قرآن

خالقت مستحكم كردى، خداوند پيوند تو را با مخلوقات و انسان‌هاى ديگر محكم خواهد نمود.

بر اساس آيه شريفه، انسان‌هاى منافق و بى‌ايمان كمك‌هاى مادّى و انفاق‌هايشان نيز بدون نيّت خالص است، بلكه از روى بى‌ميلى و با كراهت اعمال را انجام مى‌دهند.

آنها اگر بهترين اموالشان را نيز انفاق كنند؛ چون فاقد ايمان و ولايت هستند و كارشان از صميم دل نيست، ارزش ندارد؛ مثلًا اگر شخص مؤمن مدرسه‌اى بسازد و شخص بى ايمانى نيز مدرسه‌اى بنا كند، مؤمن چون هدفش رفع نياز مردم محروم است مناطق محروم و دورافتاده را انتخاب مى‌كند و در صرف مخارج جهت استحكام آن مدرسه كوتاهى نمى‌كند؛ ولى شخص منافق و بى‌ايمان، نه به فكر استحكام و تقويت بنا است و نه مناطق محروم و نيازمند را در نظر مى‌گيرد، بلكه چون هدفش خودنمايى و تظاهر است، مكانى را انتخاب مى‌كند كه در ديدگان مردم قرار گيرد اگرچه آن منطقه نيازى به مدرسه نداشته باشد. و به استحكام بناى آن نيز نمى‌انديشد؛ زيرا يك ساختمان به ظاهر خوب نيز هدف او را تأمين مى‌كند.

كارها و اعمال انسان‌هاى بى‌ايمان غالباً از روى هوى و هوس، كسب شهرت، كسب وجاهت و درآمد است و آنها را با نيّت پاك كارى نيست علاوه بر اين ما معتقديم كه انسان‌هاى فاقد ايمان نمى‌توانند داراى ارزشهاى اخلاقى باشند.

إحباط در قرآن‌

ايمان و ولايت همان گونه كه در آغاز راه شرط است و بدون آن هيچ عملى ارزشمند نخواهد بود، در ادامه راه نيز لازم و ضرورى شمرده شده است بدين‌