مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٥ - مانع بزرگ در دعوت پيامبران «تقليد كوركورانه»

فصل پنجم: چهارمين مثال: مثال كفّار

خداوند در آيه ١٧١ سوره بقره مى‌فرمايد: «وَ مَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا كَمَثَلِ الَّذِى يَنْعِقُ بِمالا يَسْمَعُ الَّا دُعَاءً وَ نِداءً صُمٌّ بُكْمٌ عُمْىٌ فَهُمْ لايَعْقِلُونَ» مَثَل كافران [در شنيدن سخن پيامبران و عدم درك معناى آن‌] همچون حيوانى است كه كسى او را [براى نجات از خطر] صدا زند و او [معناى آن آواز را نفهمد] جز صدايى نشنود.

اينان [كافران‌] كران و لالان و نابينايان هستند و [از اين رو] هيچ نمى‌فهمند.

مانع بزرگ در دعوت پيامبران: «تقليد كوركورانه»

يكى از موانع مهّم و مستمر بر سر راه دعوت انبيا تقليد از نياكان بوده است.

پيامبران وقتى امّتهايشان را به توحيد، يكتاپرستى و پذيرفتن آيين الهى فرا مى‌خواندند، آنان در پاسخ مى‌گفتند: «بَلْ نَتَّبِعُ ما وَجَدْنا عَلَيْهِ آباءَنا» [١] ما تنها از آيينى پيروى مى‌كنيم كه پدران خود را بر آن يافتيم.

در حقيقت دليل ردّ دعوت انبيا را در بت‌پرستى پدران و نياكان و پيروى كوركورانه از شيوه پيشينيان خود عنوان مى‌كردند. و هنگامى كه پيامبر بزرگوار

[١]- سوره لقمان: آيه ٢١. اين مطلب در آيات ديگرى از قرآن مجيد نيز آمده است، از جمله: آيه ١٠٤، سوره مائده؛ آيه ٢٨ سوره اعراف؛ سوره يونس: آيه ٧٨؛ سوره انبياء: آيه ٥٣؛ سوره شعراء: آيه ٧٤؛ سوره زخرف: آيات ٢٢ و ٢٣.