مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٤ - «رعد آسمانى» نشانهاى از عظمت خدا

الْمَلائِكَةُ مِنْ خيفَتِه‌ وَ يُرْسِلُ الصَّواعِقَ فَيُصيبُ بِها مَنْ يَشاءُ وَ هُمْ يُجادِلُونَ فِى اللَّهِ وَ هُوَ شَديدُ الِمحالِ»؛ و رعد، تسبيح و حمد او مى‌گويد؛ و نيز فرشتگان از ترس او! و صاعقه‌ها را مى‌فرستد؛ و هر كس را بخواهد گرفتار آن مى‌سازد، در حالى كه آنها [با مشاهده اين همه آيات الهى، باز هم‌] درباره خدا به مجادله مشغولند؛ و او قدرتى بى‌انتها [و مجازاتى دردناك‌] دارد!

آيه شريفه به دو موضوع اشاره دارد: يكى رعدهاى آسمانى و ديگرى صاعقه‌ها؛ و از آنجه كه قبلًا در مورد صاعقه بحث كرديم در اينجا فقط به بررسى مسئله‌ «رعد» مى‌پردازيم.

همان‌گونه كه قبلًا گفته شد برخورد ابرهاى آسمانى با همديگر، در صورتى كه داراى دو بار الكتريكى مختلف (يكى مثبت و ديگرى منفى) باشد، توليد جرقه مى‌كند كه به نور آن‌ «برق» و به صداى آن‌ «رعد» گفته مى‌شود. روشن است كه صدا و نور همزمان توليد مى‌شود؛ ليكن انعكاس نور زودتر از صدا (رعد) صورت مى‌گيرد؛ علّت اين امر، آن است كه سرعت سير «نور» به مراتب بيشتر از سرعت سير «صدا» است.

«رعد آسمانى» اگرچه به ظاهر ساده به نظر مى‌رسد؛ ليكن از آيات بزرگ الهى به شمار مى‌رود و در زندگى تمام موجودات نقش مهمّى ايفا مى‌كند.

دانشمندان براى‌ «رعد و برق» آثار زيادى ذكر كرده‌اند كه به مهمترين آنها اشاره مى‌گردد:

١- نخستين اثرى كه رعد و برق دارد و اين فايده، تمام موجودات جهان- اعم از انسان‌ها، حيوانات، گياهان، نباتات و جوامد- را در بر مى‌گيرد، نزول باران و آب‌هاى آسمانى است.

٢- فايده ديگر آن، «آفت‌كشى» گياهان است؛ يعنى‌ «رعد و برق»، آفت گياهان را از بين مى‌برد. بدين‌گونه كه حرارت شديدى كه بر اثر رعد و برق ايجاد مى‌شود،