مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٨ - استدلالى بر وجود احباط و تكفير

استدلالى بر وجود احباط و تكفير

اگر چه بعضى از دانشمندان اسلامى بر اين عقيده‌اند كه احباط و تكفير وجود ندارد و به عبارت ديگر، اعمال خوب و بد انسان بر يكديگر تأثير گذار نيستند؛ لكن قرآن مجيد در آيات متعدّدى بطور صريح بيان مى‌فرمايد كه احباط و تكفير وجود دارد و اعمال شايسته بر ناشايست و بالعكس، تأثير گذار است، كه به چند نمونه از آن آيات اشاره مى‌شود:

الف- درباره تكفير خداوند متعال در سوره هود، آيه ١١٤ چنين مى‌فرمايد: «وَ اقِمِ الصَّلوةَ طَرَفَىِ النَّهارِ وَ زُلَفاً مِنَ الليلِ انَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ ذلِكَ ذِكْرى‌ لِلذّاكِرِينَ» در دو طرف روز و اوايل شب، نماز را برپادار؛ زيرا حسنات، سيّئات [و آثار آنها] را از بين مى‌برند؛ اين تذكّرى است براى كسانى كه اهل تذكّرند.

ب- قرآن مجيد در سوره مائده، آيه ٥، درباره احباط نيز اين گونه مى‌فرمايد:

«وَمَنْ يَكْفُرْ بِالْإِيمانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ وَ هُوَ فِى الْآخِرَةِ مِنَ الْخاسِرينَ» كسى كه آنچه را بايد به آن ايمان بياورد، انكار كند، اعمال او تباه مى‌گردد و در سراى ديگر از زيانكاران خواهد بود. [١]

بنابراين، اصل مسأله احباط و تكفير در آيات قرآن بطور روشن بيان شده است؛ ولى جزئيّات آن- كه چه گناهانى سبب حبط اعمال و چه عباداتى سبب تكفير گناهان مى‌شود- بايد از روايات استفاده گردد.

از اين رو، بايد از اعمال خود مواظبت كنيم و هزاران كار خوب و ارزشمند را با انجام يك گناه از بين نبريم و اگر مرتكب گناهى شديم، با كمك از خدا با اشك و

[١]- آيات ديگرى از قرآن مجيد نيز بر احباط و تكفير دلالت دارد، براى توضيح بيشتر و تفسير نمونه، جلد ٢، صفحات ٦٩، ٧٠، ٧٢؛ جلد ٦، صفحه ٤٤٨؛ جلد ٩، صفحه ٢٦٧؛ جلد ١٠، صفحه ١٩٦ و ٣١٢؛ جلد ١٧، صفحه ٨١ و ٢٣٧؛ جلد ١٩، صفحه ٣٤٠ و ٥٢٧؛ جلد ٢١، صفحات ٣٩٢ و ٤٢٧، ٤٨٤ و جلد ٢٧، صفحه ٢٣٠ ر. ك.