مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٣ - قساوت در روايات اسلامى

كرد و يا در اين اواخر يكى از سران كنونى يك كشور عربى پدرش را كشت تا موقعيّت حكومتى‌اش مستحكم شود. اشخاصى كه با اين گونه آدمها ارتباط نزديك و مداوم پيدا مى‌كنند، قلبشان سخت مى‌شود و چون زرق و برق زندگى آنان را مى‌بينند از خدا دور مى‌شوند. از خدا مى‌خواهيم كه قلبى پر عاطفه به ما عنايت كند. قلبى كه چشمه جوشان عشق «او» باشد و با ذكر نامش، حلقه‌هاى اشك در چشمانمان ظاهر شود.

پنجم- حضرت على عليه السلام مى‌فرمايد: «كَثْرَةُ الْمالِ مُفْسِدَةِ لِلدّينِ وَ مَقاساةٌ لِلْقَلْبِ» ثروت و مال زياد هم دين انسان را فاسد مى‌كند و هم موجب قساوت و سنگدلى مى‌شود. [١]

شكّى نيست كه مال و ثروت ابزار خوبى براى دستيابى به نيكيها و خوبى‌هاست و شايد به همين دليل در قرآن مجيد در آيه ١٨٠ سوره بقره آمده است: «... انْ تَرَكَ‌خَيْراً الوَصيَّةُ» مفسّرين «خير» را در اين آيه به مال و ثروت تفسير كرده‌اند؛ ولى كسانى كه از اموال زيادشان استفاده خوبى و خير بكنند كم هستند و نادر. [٢]

بيشتر مال‌داران و ثروتمندان مال و ثروتشان را در راه خير مصرف نمى‌كنند و در نتيجه اين فراوانى اموال سبب دورى آنها از خداوند و باعث قساوت قلب آنها مى‌شود.

ششم- امام صادق عليه السلام در روايتى مى‌فرمايند: «انْهاكُمْ انْ تُطْرِحُوا التّرابَ عَلى ذَوِى الارْحامِ فَانَّ ذلكَ يُورِثُ القِسْوَة وَ مَنْ قَسى قَلْبُهُ بَعُدَ مِنْ رَبِّهِ عَزَّوَجَلَّ» شما را نهى مى‌كنم از اين كه خاك بر روى مرده‌هاى نزديك خود بريزيد؛ چون اين كار

[١]- ميزان الحكمة، باب ٣٤٠٢، حديث ١٦٧٠٧.

[٢]- همانند حضرت خديجه عليها السلام كه همه ثروت خود را براى تبليغ اسلام در اختيار پيامبر صلى الله عليه و آله قرار داد.