مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٢ - قساوت در روايات اسلامى

باشد، قساوت قلب مى‌آورد. [١]

پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله به روشنى، زياده گويى را از عوامل قساوت قلب دانسته است.

شايعه پراكنى، دروغ‌گويى، اتّهام ناروا، شوخى بيش از اندازه و دخالت در امورى كه مربوط به شخص نيست، از مظاهر پر گويى و نشانه قساوت قلب انسان پر سخن است.

چهارم- در روايت ديگرى از حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آله نقل شده است:

«ثَلاثٌ‌يُقِسْنَ الْقَلْبَ، اسْتِماعُ اللَّهْوِ وَ طَلَبُ الصّيدِ وَ اتْيانُ بابِ السُّلطانِ» [٢] سه چيز باعث قساوت قلب مى‌شود: شنيدن موسيقى، شكارهاى تفريحى و رفتن به خانه فرمانرواى ستمگر.

گوش دادن به موسيقى حرام است و باعث سنگدلى مى‌شود و در اين مورد بايد هوشيار بود و با استدلال‌هايى چون: موسيقى از بين برنده كسالت و خستگى روحى است، يا موسيقى تنها به منظور هوسرانى نيست، يا موسيقى سنّتى و محلّى رواست، نبايد به دام شيطان گرفتار شد. شكار اگر به قصد فراهم كردن معيشت و تهيّه روزى باشد اشكالى ندارد، ولى شكارى كه به قصد تفريح و سرگرمى باشد، در دين اسلام حرام است و حتّى نماز كامل و روزه بر شكارچى در چنين سفرهايى واجب است. بيشتر پادشاهان و فرمانروايان شكارگاه‌هاى اختصاصى داشتند و در آن به قصد سرگرمى و تفريح شكار مى‌كردند.

چگونه مى‌تواند گرفتن جان يك مخلوق جاندار، سبب تفريح گردد؟

فرمانروايان آدمهاى قسى‌القلب و ظالمى بودند و براى حفظ قدرت و موقعيّت خود بدترين جنايتها را مرتكب مى‌شدند و گاه نزديكان، پدر و برادر خود را براى حفظ مقام خود مى‌كشتند؛ مثلًا «مأمون» برادرش «امين» را فداى تخت و سلطنت‌

[١]- ميزان الحكمة، باب ٣٤٠٢، حديث ١٦٧٠٢.

[٢]- ميزان الحكمة، باب ٣٤٠٢، حديث ١٦٧٠٣.