مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٥ - سوّم- محاصره اقتصادى و قطع ارتباطات

مبارزه آنها بى تأثير بوده است. بدين سبب كافران مكّه اتّهام تازه‌اى به پيامبر صلى الله عليه و آله نسبت دادند.

دوّم- نسبت «سحر» و «شعر»

كافران چون با استهزاى اسلام و پيامبر به هدفشان؛ يعنى بى اثر كردن دعوت پيامبر صلى الله عليه و آله دست نيافتند؛ اين بار پيامبر را ساحر و شاعر و كذّاب خواندند. اين انتساب بدين معناست كه اگر كلمات پيامبر جذّاب و دلرباست و در قلبها نفوذ مى‌كند، بخاطر آن است كه او- نعوذباللّه- جادوگرى باهوش و شخصى مرموز است و بواسطه ساحرى مردم را «جادو» مى‌كند و بخاطر آگاهى‌هاى شعرى سخنان شاعرانه مى‌گويد و مردم را جذب مى‌كند و گرنه سخن عادى كه چنين نفوذى ندارد. قرآن مجيد در اين باره در آيه شريفه ٤ سوره «ص» مى‌فرمايد: «وَ عَجِبُوا انْ جاءَهُمْ مُنْذِرٌ مِنْهُمْ وَ قالَ الْكَافِرُونَ هذا ساحِرٌ كَذَّابٌ‌» آنان تعجّب كردند كه پيامبر بيم دهنده‌اى از ميان آنان به سويشان آمده است و كافران گفتند: اين ساحر بسيار دروغگويى است. [١]

اين شيوه از مبارزه نيز نتوانست هدف و خواسته كافران را تأمين كند؛ زيرا هر روز تعداد بيشترى از مردم، زن و مرد، پير و جوان، به پيامبر صلى الله عليه و آله روى آوردند و به دين اسلام گرويدند و بناچار اين بار نيز روش مبارزه را تغيير دادند.

سوّم- محاصره اقتصادى و قطع ارتباطات‌

بى اثر بودن انتساب‌ها و اتّهام‌ها بر پيامبر صلى الله عليه و آله و دعوت او، كافران را بر آن‌

[١]- اين نوع اتّهام و وسيله مبارزه با پيامبر، تنها به ايشان اختصاص نداشته است؛ زيرا كه خداوند در آيه ٥٢ سوره ذاريات مى‌فرمايد: «كَذلِكَ ما اتَى الَّذينَ مِنْ قَبلِهِمْ مِنْ رَسولٍ الّا قالوُا ساحرٌ اوْ مَجنُونٌ» اين چنين است كه هيچ پيامبرى قبل از اينها به سوى قومى فرستاده نشد، مگر اين كه گفتند: «او ساحر يا ديوانه است!» در اين باره در قرآن آيات زيادى مربوط به هر يك از پيامبران آمده است.