مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٢ - ١- منظور از انفاق در آيه مَثَل

و جسارت را از حد گذراندند، عذاب استيصال (عذاب بنيان كن) نازل شد و همان زمينى كه بستر بشر و محلّ استراحت انسان و گهواره آدمى محسوب مى‌شد، وسيله عذاب آنها گشت.

با لرزش زمين تمام شهرهاى آنها زير و رو شد؛ بارانى از سنگهاى آسمانى بر سر آنها باريد، به گونه‌اى كه حتّى از آثار آنها هم، اثرى بر جاى نماند.

همان گونه كه اشاره شد در آيه مثل نيز باد- كه يكى از نعمتهاى بزرگ الهى براى كشاورزى است؛ چه اين كه اگر نوزد، عمل لقاح صورت نمى‌گيرد و اكسيژن و كربن هوا جابه‌جا نمى‌گردد؛ و در نتيجه بسيارى از درختان بار نمى‌دهند- وسيله عذاب آنها شد و تمام زراعت آنها را خشك و نابود ساخت.

٣- از دير زمان يكى از بحث‌هاى مهم در عدل الهى، طرح اين مسأله بوده است كه اگر خداوند عادل است؛ پس فلسفه و حكمت حوادث دردناكى از قبيل:

بيمارى‌ها، سيلاب‌ها، طوفان‌ها، زلزله‌ها، باران‌هاى تند، بادهاى وحشتناك و ...

چيست؟

آيا اين امور- كه باعث ناراحتى و از بين رفتن انسان‌ها مى‌شود- با عدالت خداوند سازگار است؟

تاريخ طرح اين شبه مشخص نيست و شايد قبل از ميلاد حضرت مسيح عليه السلام هم مطرح بوده است. در اين زمينه بحث‌هاى فراوان و كتابهاى زيادى نگاشته شده است و ما نيز در كتاب «پنجاه درس اصول عقايد» پاسخ به آن را، وجهه همّت خود قرار داده‌ايم.

قرآن مجيد در اين آيه و آيات ديگر، در صدد بيان فلسفه اين حوادث برآمده است كه به چند نمونه از آن اشاره مى‌گردد:

١- بعضى از آيات قرآن مجيد، هدف از اين حوادث و بلاها را تنبّه و بيدارى‌