مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٢ - نكته مهم خداشناسى

اين است كه شاخه‌هاى آن سر به فلك كشيده است؛ زيرا چنين شاخه‌هايى هم بهتر تنفّس مى‌كنند و هم از نور خورشيد بيشتر و بهتر بهره‌بردارى مى‌نمايند و هم از آلودگى‌هاى زمين كمتر رنج مى‌برند.

٤- «تُؤْتى اكُلَها كُلَّ حينٍ»؛ ويژگى چهارم اين درخت دائمى بودن ميوه‌هاى آن است. «شجره طيّبه» درختى است كه در چهار فصل سال ميوه دارد و هر زمان انسان دست به سوى آن دراز كند، نا اميد و دست خالى باز نمى‌گردد.

٥- «بِاذْنِ رَبِّها»؛ آخرين ويژگى درخت‌ «طيّبه» اين است كه- على رغم ويژگى‌ها و ميوه چهار فصل آن- به فرمان خداوند بر اساس طبيعت و نظام آفرينش سير مى‌كند بنابراين، همگى تسليم فرمان خداوند هستند، نه تنها چنين درختانى، بلكه تمام موجودات جهان آفرينش تسليم اويند «وَ لَهُ اسْلَمَ ما فِى السَّماواتِ وَ ما فِى الْأْرضِ» [١].

«وَ مَثَلُ كَلِمَةٍ خَبيثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبيثَةٍ»: و امّا مَثَل كلمه‌ «خبيثه» و گفتار بد و آلوده و زشت، همانند درخت خبيث و بدبو و بدطعم و بدمنظره است.

اين درخت خبيث داراى دو ويژگى است:

١- «اجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الْأَرْضِ»؛ نخستين ويژگى اين درختِ خبيثِ آلوده كثيف اين است كه از ريشه درآمده است و بر خلاف درخت طيّبه كه ريشه‌هاى آن همچون طناب‌هاى محكم و متعدّدى آن را در برابر طوفانها و بادهاى سهمگين محافظت مى‌كرد، اين درخت ريشه‌هايش قطع گرديده و از لابلاى زمين خارج گرديده است.

٢- «ما لَها مِنْ قَرارٍ»؛ چنين درختى كه ريشه‌هايش از زمين درآمده است، هيچ قرار و ثباتى ندارد و با كوچكترين حادثه و با كمترين وزش بادى جابه جا مى‌شود.

[١]- سوره آل عمران، آيه ٨٣.