مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٠ - چرا ايمان و ولايت شرط صحّت اعمال است؟

است كه بدون مراجعه به طبيب، خود به معالجه خويشتن اقدام مى‌كنند كه در برخى موارد چنين طبابت‌هايى موجب ضررهاى فراوان و حتى مرگ مى‌گردد.

رسول خدا صلى الله عليه و آله و ائمه معصوم عليهم السلام پزشكان معنوى هستند كه انسان‌ها براى مداواى دردهاى خويش بايد طبق دستور آن بزرگواران به معالجه خويشتن بپردازند.

از اين رو، حضرت على عليه السلام در كلام زيبا و جامع خود به كميل بن زياد مردم را بر سه دسته تقسيم مى‌كند:

١- علماء و دانشمندان ربّانى كه خود راه هدايت را يافته‌اند و در جادّه مستقيم الهى حركت مى‌كنند.

٢- شاگردان آن علماء كه هرچند خود استاد نيستند، ولى در پيمودن طريق حق از اساتيد و علماء پيروى مى‌كنند و به راه نجات دست مى‌يابند.

اين دو گروه شبيه خورشيد و ماه هستند كه يكى از خود نور دارد و ذات او منبع نور و روشنايى است و ديگرى اگرچه نورى از خود ندارد، ولى از ديگرى- كه منبع نور است- كسب نور مى‌كند و در شبهاى تاريك و ظلمانى چراغ هدايت ديگران مى‌شود.

٣- گروه سوم، كسانى هستند كه نه خود استادند و نه زانوى شاگردى در مقابل استاد زده‌اند؛ نه خود منبع نور و روشنايى هستند و نه از نور كسانى كه منبع نور هستند استفاده مى‌كنند، بلكه آدم‌هاى بى‌هدف، بى‌برنامه و بى‌تكيه‌گاهى هستند كه نادانسته و جاهلانه سير مى‌كنند؛ مانند پشه‌هايى كه در مقابل كوچكترين نسيمى به اين سو و آن سو مى‌روند.

افرادى كه از خط معصومان عليهم السلام جدا مى‌شوند و بدون پذيرش ولايت اعمالى را انجام مى‌دهند، از گروه سوم به شمار مى‌روند. زندگى آنها سراسر اضطراب و پر پيچ و خم است. و همچون بيد با هر بادى مى‌لرزند.