مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٢ - پيامبر صلى الله عليه و آله و همسايه يهودى

كرد؛ يكى از آنها شرح صدر بود (قالَ رَبِّ اشْرَحْ لِى صَدْرِى ...) [١]

و نيز پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله بى آن كه تقاضا كند- اين نعمت بزرگ الهى را از خداوند متعال دريافت نمود (الَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكْ؟) [٢]

خلاصه اين شرح صدر چه معنايى دارد؟

«صدر» در اينجا به معناى سينه نيست، بلكه به معناى روح و فكر است؛ بنابراين «شرح صدر» به معناى داشتن فكر و روح باز است؛ يعنى كسى شرح صدر دارد كه داراى تفكّر عميق، صبر و حوصله زياد و فكر و روحى وسيع باشد؛ به گونه‌اى كه در برابر سخت‌ترين حوادث نلغزد. به همين جهت، شرح صدر يكى از لوازم مهمّ ترقّى و تعالى به سوى خدا شناخته شده است.

پيامبر صلى الله عليه و آله و همسايه يهودى‌

يكى از همسايگان آن حضرت- كه مردى يهودى بود- هر روز به هنگام عبور آن حضرت، از بالاى بام به بهانه ريختن خاكروبه‌ها در كوچه، خاكسترى همراه با آتش بر سر و صورت آن حضرت مى‌ريخت. اين برنامه هر روز ادامه داشت؛ تا آن كه روزى پيامبر صلى الله عليه و آله از كوچه گذشت و متوجّه خاكستر همسايه يهودى نشد. آن حضرت كنجكاو گشته، علّت آن را جويا شد. اصحاب و ياران عرض كردند:

بحمداللّه مريض شده است و در بستر بيمارى به سر مى‌برد؛ پيامبر به قصد عيادت به طرف منزل يهودى حركت كرد، هنگام در زدن، همسر آن مرد يهودى از پشت در منزل گفت: كيست؟ حضرت جواب داد: پيامبر اسلام! زن گفت: كارت چيست؟ حضرت فرمود: به عيادت شوهرت آمده‌ام! زن بى اختيار در را باز كرد.

حضرت داخل شد و كنار بستر يهودى قرار گرفت. پيامبر صلى الله عليه و آله با احوالپرسى به‌

[١]- سوره طه، آيه ٢٥.

[٢]- سوره شرح، آيه ١ و ديگر آياتى از قبيل: سوره نحل آيه ١٠٦ و سوره زمر، آيه ٢٢.