مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٢ - شرح و تفسير

كه انسان به خيال خود همه چيز را مهيّاى بهره‌ورى مى‌داند، يكباره از دست بدهد و در پايان آيه خداوند انسان را به تفكّر و انديشه درباره دنيا دعوت مى‌كند تا شايد از اين راه نجات يابد.

شرح و تفسير

«انَّما مَثَلُ الحيوةِ الدُّنْيا» عبارت‌ «الحياة الدنيا» در قرآن مجيد حدود هفتاد بار استعمال شده است كه كلمه‌ «دنيا» در اين عبارت مى‌تواند به يكى از دو معناى زير تلقّى شود:

الف. نخست، اينكه آن را به معناى‌ «نزديك» بدانيم؛ يعنى‌ «دنيا» مؤنث‌ «أدنى» است و به معناى نزديك به كار رفته است بنابراين، «حياة دنيا»؛ يعنى زندگى نزديك كه در مقابل‌ «حياة آخرت» است؛ چه اينكه زندگى آخرت نسبت به زندگى اين دنيا دورتر است.

٢- احتمال دوم، آن است كه دنيا را به معناى چيز پست و بى‌ارزش بدانيم؛ چه اينكه عرب انسانهاى پست و فرومايه را «دنى» مى‌گويد و دنيا هم از همين مادّه گرفته شده است كه اين قول قوى‌تر به نظر مى‌رسد؛ بنابراين زندگى دنيا، زندگى پست و بى‌ارزشى است، بر خلاف زندگى آخرت كه زندگى با ارزش و شايسته‌اى است.

علاوه بر اين از برخى آيات قرآن- مانند آيه شريفه‌ «وَ انَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِىَ الْحَيَوانُ» [١]- استفاده مى‌گردد كه زندگى، تنها زندگى آخرت است؛ در واقع زندگى دنيا، شايستگى نام زندگى را ندارد، بلكه نوعى مرگ تدريجى است!

به هر حال، زندگى دنيا يا زندگى پست و بى‌ارزش است يا اصلًا زندگى نيست.

[١]- سوره عنكبوت، آيه ٦٤.