مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨١ - ١- منظور از انفاق در آيه مَثَل

[از خدا] روى گردان شدند، و ما سيل ويرانگر را بر آنان فرستاديم، و دو باغ [پربركت‌] شان را به دو باغ [بى ارزش‌] با ميوه‌هاى تلخ و درختان شوره گز و اندكى درخت سدر مبدّل ساختيم». [١]

آرى كفران نعمت باعث شد كه خداوند همان سدّ آبى خاكى را- كه نعمت بزرگى براى آنها بود- وسيله عذاب آنها قرار دهد. مقدّمات عذاب، اين گونه فراهم مى‌گردد كه چند موش از طرف خدا مأمور شدند تا سد را سوراخ كنند. آب از سوراخ‌هاى ايجاد شده، خارج شد و با گذشت زمان دهانه سوراخ‌ها بزرگتر گرديد به گونه‌اى كه سبب شكسته شدن سد شد؛ سپس جريان آب، سبب تخريب تمام قصرها، كاخ‌ها و باغ‌ها شد و گوسفندان و چهارپايان را نابود ساخت و سرزمين سرسبز بهشتى را به ويرانه‌اى تبديل نمود.

در نتيجه آن سدّ آبى كه مايه نعمت آنها بود به خاطر اعراض از خدا وسيله عذاب آنان گرديد تا عبرتى باشد كه انسان در مقابل قدرت بى‌انتهاى خداوند طغيان نكند.

نمونه ديگر، عذاب خدا بر «قوم شعيب» [٢] است كه قرآن آن را صيحه آسمانى و صاعقه مى‌شناساند صاعقه از دو جهت باعث عذاب مى‌گردد: نخست اين كه، هر چه بر سر راه او قرار گيرد به آتش كشيده مى‌شود؛ و ديگر اين كه امواج صوتى آن سبب ناشنوايى مى‌شود و به عبارت ديگر، موج انفجار ايجاد مى‌كند.

بايد دانست كه همين صاعقه، قبلًا براى آنها نعمت بود؛ چه اين كه به وسيله همين صاعقه، ابرهاى باران‌زا شروع به باريدن مى‌كنند و اين نعمت بزرگ الهى (آب) باعث حيات و زندگى همه جانداران مى‌گردد!

بر اساس آنچه در قرآن مجيد ذكر شده است‌ [٣]، «قوم هود» نيز وقتى گستاخى‌

[١]- سوره سبأ، آيه ١٦.

[٢]- سوره هود، آيه ٩٤.

[٣]- سوره هود، آيه ١٦.