مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١١ - آثار معاد

نباتات زندگى پس از مرگ وجود دارد، درباره انسان نيز چنين است.

سؤال: در جهان نباتات و گياهان زندگى دوباره امكان‌پذير است؛ زيرا گياهان به وسيله بذرها و دانه‌ها دوباره رشد و نمو مى‌كنند. به خلاف انسان كه كاملًا از بين مى‌رود و تبديل به خاك مى‌شود. پس چگونه ممكن است انسان از خاك مرده دوباره به وجود آيد و زنده شود؟

جواب: اين گونه نيست كه هميشه گياهان با بذر و دانه زنده شوند، بلكه گاهى از اوقات حيات و مرگ گياهان مانند مرگ و زندگى انسان است؛ مثلًا در پاييز وقتى برگ درختان زرد مى‌شود و مى‌ريزد، همين برگها در پاى درختان كم‌كم تبديل به خاك مى‌شوند و سپس در بهار جذب ريشه درخت مى‌گردند و قسمتى از آنها دوباره تبديل به برگ درخت مى‌شود؛ يعنى برگ درختى كه كاملًا نابود و تبديل به خاك شده بود دوباره حيات مجدّد مى‌گيرد. انسان نيز چنين است؛ مى‌ميرد و تبديل به خاك مى‌شود و دوباره مبعوث مى‌گردد.

بنابراين، انسان هر سال- بطور مكرّر- معاد را با چشم خود مى‌بيند، ولى غافل است از اين كه همان خدايى كه گياهان را پس از مرگ دوباره زنده مى‌كند، قادر است انسان را نيز پس از مرگ زنده گرداند.

آثار معاد

اعتقاد به معاد به انسان مى‌آموزد كه انسان سر تسليم در آستان حضرت حق فرو آورد و هرگز به كسى ظلم و خيانت نكند و اين اثر به خوبى در كلام مولاى متقيان، على عليه السلام ديده مى‌شود، حضرت در خطبه ٢٢٤ نهج البلاغه، خطاب به برادرش، عقيل، در جمله‌اى بسيار زيبا مى‌فرمايند: «وَ اللّهُ لَأَنْ ابِيتَ عَلى حَسَكِ السَّعْدانِ مُسَهَّداً، اوْ اجَرَّ فِى الْاغْلالِ مُصَفَّداً، احَبُّ الَىَّ مِنْ انْ الْقَى اللّهَ وَ رَسُولَهُ يَوْمَ الْقيامَةِ ظالِماً لِبَعْضِ العِبادِ» به خدا قسم اگر على در شب [به جاى بستر نرم و آرام‌]