مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨١ - شرح و تفسير

و گاهى آتش را مى‌بيند و آن را با چشم درك مى‌كند كه اين نوع درك نسبت به قبلى در مرتبه بالاترى است.

و گاهى آتش را لمس مى‌كند كه اين نيز نسبت به دو نوع بالا در مرحله بالاترى قرار دارد.

و گاهى انسان آن را مى‌چشد كه اين بالاترين درجه احساس است. علّت اينكه در آيه شريفه تعبير به‌ «اذاقها» شده است، بدين جهت است كه بفهماند اين مردم ناسپاس، با تمام وجود طعمِ تلخِ عذابِ الهى را درك كردند.

بِما كانُوا يَصْنَعُونَ: عامل اين عذاب الهى در هر دو آيه شريفه، عمل خود مردم بيان شده است. بشر مرتكب اعمال ناهنجارى مى‌گردد كه عكس العمل آن اعمال دامنگير خود او مى‌شود اگرچه تحمّل پذيرش اين موضوع تلخ براى او مشكل است.

به عنوان مثال، اگر نظام طبقاتى در كشورى تحقّق پذيرد و فقرا و گرسنگانى در آن جامعه يافت شوند كه اغنيا و ثروتمندان به نياز آنها توجّهى نكنند، امنيّت اقتصادى اغنيا از بين مى‌رود و اين نيست مگر بخاطر بخل و خوددارى اغنيا از إنفاق و كمك به فقرا و نيازمندان.

از اين رو، در روايتى آمده است: «اذا بَخِلَ الْغَنِىُّ بِمَعْرُوفِهِ باعَ الْفَقيرُ آخِرَتَهُ بِدُنْياهُ»؛ هرگاه ثروتمند در كارهاى شايسته (انفاق و مانند آن) بخل ورزد، فقير آخرت خويش را به دنيايش مى‌فروشد. [١]

يعنى فقر، سبب دزدى و سرقت مى‌شود و در نتيجه موجب ناامنى جامعه مى‌گردد.

همچنين در روايت ديگرى آمده است: «سُوسُوا امْوالَكُمْ بِالصَّدَقَةِ؛ اموال و

[١]- بحارالانوار، جلد ٧٤، صفحه ٤١٧ و نهج البلاغه، كلمات قصار، كلمه ٣٦٤.