مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٢ - ١- عذابها و ناملايمات نتيجه كار خود ماست

سرمايه خود را با صدقه در راه خدا حفظ كنيد»؛ [١] يعنى راه حفظ اموال، نگهدارى همه آن نيست، بلكه بايد قسمتى از آن را صدقه داد تا محفوظ بماند و آتش فقر باعث نشود كه فقير دست به ناامنى جامعه بزند.

پيام‌هاى آيه‌

١- عذابها و ناملايمات نتيجه كار خود ماست‌

از آيات مختلف قرآن مجيد- مخصوصاً از دو آيه مذكور- درمى‌يابيم كه عذاب‌هاى الهى و ناملايمات و گرفتارى‌هاى اجتماعى، نتيجه اعمال و كارهاى خود ماست و خداوند بخشنده مهربان، به هيچ كس ظلم و ستم روا نمى‌دارد.

در جامعه‌اى كه عدّه زيادى از جوانان آن، وسايل ابتدايى و ساده زندگى و ازدواج را ندارند و از طرفى، عدّه‌اى بالاترين مهريّه و سنگين‌ترين جهيزيّه‌ها را براى ازدواج فرزندان خود در نظر مى‌گيرند و در عروسى‌هاى خود ميليونها تومان خرج مى‌كنند، در چنين جامعه‌اى اگر ناامنى ايجاد شود و فساد و فحشاء شايع گردد چه كسى عامل آن است؟ آيا جز خود افراد اين اجتماع، مى‌توان ديگران را سرزنش كرد؟!

از اين رو، قران مجيد در آيه ٤١ سوره روم مى‌فرمايد: «ظَهَرَ الْفَسادُ فِى الْبَرِّ وَ الْبَحرِ بِما كَسَبَتْ ايْدِى النَّاسِ لِيُذْيقَهُمْ بَعْضَ الَّذى عَمِلُوا لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ»؛ فساد، در خشكى و دريا بخاطر كارهايى كه مردم انجام داده‌اند آشكار شده است؛ خدا مى‌خواهد نتيجه بعضى از اعمالشان را به آنان بچشاند، شايد [به سوى حق‌] بازگرداند.

آرى؛ عامل تمام اين گرفتارى‌ها و ناملايمات خود ما هستيم؛ پدرى كه مرتّب‌

[١]- نهج البلاغه، كلمات قصار، كلمه ١٤٦.