مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢ - رابطه ماه مبارك رمضان با قرآن

به دنبال آيه فوق، آيه ١٨٥ سوره بقره، ماه رمضان را ماه روزه اعلام مى‌كند و در بيان اهميّت اين ماه، رمضان را ماه نزول قرآن معرّفى مى‌كند و مى‌فرمايد:

«شهرُ رَمَضانَ الَّذى انزِلَ فيهِ القُرآنْ هُدىً لِلنّاسِ وَ بَيِّناتٍ مِنَ الهُدى و الفُرْقان ...» ماه رمضان، ماهى است كه قرآن در آن براى هدايت بشر و براى راهنمايى و امتياز حق از باطل نازل شده است. از اين آيه شريفه چنين استفاده مى‌شود كه مهمترين ويژگى ماه رمضان، نزول قرآن است كه در شب قدر بر قلب نازنين پيامبر صلى الله عليه و آله نازل شده است.

رابطه ماه مبارك رمضان با قرآن‌

ماه رمضان، ماه عبادت و خودسازى، ماه ترك معصيت و انجام اطاعت است.

براى تحقّق اين مهم، هم تعليم لازم است و هم تربيت. «قرآن» انسان را تعليم مى‌دهد و «روزه» انسان را تربيت مى‌كند. تنها با اين دو است كه رسيدن به كمال ممكن مى‌گردد. در حقيقت «قرآن» بدون فريضه «روزه» آموزش ناتمام و بدون پرورش است و رمضان و «روزه» بدون «قرآن» تربيت فاقد دانش و آگاهى است.

بنابراين، يك مسلمان بايد با روزه گرفتن، رمضان را احيا و خود را تربيت كند ونيز با نزديكى به قرآن و مأنوس شدن با آن، هدايت شود چرا كه قرآن هم هدايت است، هم بيّنات و هم فرقان‌ «... هُدىً لِلنّاسِ و بيّناتٍ مِنَ الهُدى‌ وَ الفُرقانِ ...» چنين قرآنى در ماه رمضان فرود آمد و روزه نيز در اين ماه واجب گشت. به همين جهت، بايد به اين دو هديه الهى توجّه خاص شود.

موضوع: امثال قرآن‌

تلاوت قرآن فضيلتى بزرگ است؛ به ويژه در ماه مبارك رمضان كه به راستى فضيلت آن بيرون از حدّ و شمار است. اين فضيلت زمانى حاصل مى‌شود كه‌