مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٦ - «انفاق» راهى براى فقرزدايى

اسلام» است كه عمل بدان‌ها، سبب پر شدن شكاف فقر و كم شدن فاصله‌هاى طبقاتى مردم مى‌شود.

همان گونه كه در صدر اسلام و در زمان پيامبر صلى الله عليه و آله با عمل به فرمان‌هاى الهى و دستورات دينى، چنان شد و براى اوّلين بار در تاريخ بشر، جامعه‌اى بى طبقه يا دست كم با فاصله طبقاتى بسيار اندك، عملًا پديدار شد.

امروزه هم، اگر بتوانيم در جامعه خود و حتّى همه جوامع بشرى، اين دستور العمل‌ها را به كار بنديم، توزيع ناعادلانه ثروت و فاصله فقير و غنى و به طور كلّى نابرابرى در جوامع بشرى از ميان خواهد رفت.

«انفاق» راهى براى فقرزدايى‌

يكى از اين توصيه‌ها و دستور العمل‌هاى با ارزش در اسلام، مسأله «انفاق» است كه موضوع بحث ماست. قرآن مجيد بر موضوع انفاق تأكيد بسيارى كرده و آيات فراوانى در اين زمينه آورده است. تعداد آياتى كه كلمه «انفاق» يا مشتقّاتش در آن به كار رفته است، بيش از هفتاد آيه است؛ البتّه اگر آياتى كه مضمون آنها، دلالت بر انفاق دارد؛ ولى كلمه انفاق يا مشتقّاتش در آن ذكر نشده است را اضافه كنيم، مجموع آيات انفاق بيش از اين تعداد خواهد شد.

خداوند متعال در قرآن مجيد، انسان را به پرداخت قسمتى از آنچه نصيب او مى‌گردد و در اختيارش مى‌باشد، فرمان داده است. در آيه ١٩ سوره ذاريات تعبير زيبايى از اين مطلب شده است: «وَ فِى امْوالِهِمْ حَقٌّ لِلسّائِلِ وَ الَمحْرُوم» و در اموال آنان (پرهيزگاران) حقّى براى سائل و محروم بود.

برابر اين آيه، مؤمن براى فقرا و مساكين در اموالش حقّى قائل است.

در قرآن مجيد براى تشويق مردم به انفاق تعبيرهاى زيبا و جذّابى به كار برده شده است.