مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٨ - ١- آيا توسل به معصومان عليهم السلام شرك نيست؟

به اعتقاد ما، «استعمال لفظ در اكثر از معناى واحد جايز است». [١]

بنابراين، براى حلّ مشكلات خود نبايد به در خانه غير خدا رفت. بايد به درگاه با عظمت خداوند برويم؛ چه اينكه او خالق، رازق، محيى و مميت است. او مشگل‌گشا است و همه چيز به دست اوست. از غير او كارى ساخته نيست؛ زيرا همه نيازمنديم و او غنى؛ همه محتاج هستيم و او بى‌نياز؛ همه عاجز هستيم و او قوى؛ همه ضعيف هستيم و او قادرِ مطلق است از اين رو، نه تنها به در خانه بتان نبايد رفت، بلكه به در خانه هيچ يك از مخلوقات خدا نبايد روى آورد.

پيام‌هاى آيه‌

١- آيا توسل به معصومان عليهم السلام شرك نيست؟

به عبارتى، آيا اين گونه توسّلات و دعاها نيز مشمول آيه شريفه است و مورد نهى شارع مقدّس قرار گرفته و بايد از آن پرهيز كرد؟

در جواب پرسش فوق، بايد گفت كه روى آوردن به درگاه اين بزرگواران و برگزيدگان خداوند بدان معنا نيست كه ما از خود آنها حل مشكل را مستقلًّا طلب كنيم؛ بلكه دست توسّل به سوى آنان مى‌گشاييم تا ما را نزد خداوند مورد شفاعت قرار داده، براى حل مشكل ما از خداوند قادر مطلق چاره‌جويى كنند؛ زيرا ما معتقديم كه اين بزرگواران اگر كارى مى‌كنند به اذن خداوند است. امّا وهابى‌ها كه بخاطر اين دعاها و توسّلات، نسبت شرك و كفر به ما مى‌دهند، سخت در اشتباهند و معناى حقيقى و واقعى شرك و كفر را نفهميده‌اند؛ همان گونه كه‌

[١]- اين مسئله يك بحث‌ «اصولى» است و در اصول فقه مطرح شده است؛ براى توضيح بيشتر، به كتاب انوارالاصول، جلد اوّل، صفحه ١٤٥ به بعد مراجعه كنيد.