مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠١ - ٢- اعجاز علمى قرآن در آيه مَثَل

دانشمندان كشف كرده‌اند كه اطراف كره زمين را هوا (اكسيژن) فرا گرفته است، و اين هوا از هر طرف تا ارتفاع ٣٠ كيلومترى ادامه دارد؛ ولى آنچه از اين اكسيژن‌ها استفاده مى‌شود، تنها فضاى چند كيلومترى پايين آن است؛ چه اين كه هر چه اكسيژن به طرف بالا برود، استفاده از آن مشكل‌تر و سبب تنگى نفس مى‌شود.

به همين جهت، كوهنوردانى كه به ارتفاعات بلند صعود مى‌كنند، گاهى از اوقات دچار هواگرفتگى مى‌شوند؛ يعنى به همان هوايى مى‌رسند كه استفاده از آن مشكل است و باعث تنگى نفس آنها مى‌گردد و چه بسا، سبب بيهوشى و مرگ آنها مى‌شود!

و نيز به همين جهت، هواپيماهايى كه در ارتفاع بالا پرواز مى‌كنند، بايد به قدرى مجهّز باشند كه هواى داخل هواپيما را تنظيم كنند؛ در غير اين صورت، مسافران نمى‌توانند از هواى آن ارتفاع استفاده كنند و اگر دستگاه تنظيم هوا دچار مشكل گردد، مسافران بايد از ماسكهاى مخصوص كه براى چنين لحظاتى تهيّه شده است، استفاده كنند وگرنه هواپيما مجبور است براى حفظ جان مسافران در ارتفاع پايين به پرواز خود ادامه دهد.

در آن هنگامى كه آيه فوق نازل شد، انسان از اين مسأله علمى مهم بى اطّلاع بود؛ ولى قرآن مجيد در آن زمان (١٤٠٠ سال پيش) پرده از اين راز علمى برداشت و قابل استفاده نبودن هواى آسمانها را بيان كرد و انسانهاى گمراه را به كسانى تشبيه كرد كه در چنين هوايى تنفّس مى‌كنند و دچار تنگى نفس مى‌شوند.

٣- شرح صدر

وقتى حضرت موسى عليه السلام به مقام نبوّت نائل شد، چند چيز از خداوند طلب‌