مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧٧ - رابطه «دعا» و «تربيت»

روايات، برترين عبادت، اسلحه مؤمن، ستون دين، نور آسمان‌ها و زمين، كليد رحمت، چراغ هدايت، نيمى از عبادات، رمز پيروزى، اسلحه انبيا، مايه ارج انسان در پيشگاه خدا و ... به شمار مى‌رود؟

اگر اين تحفه و هديه الهى را مورد دقّت و بررسى قرار دهيم و آن را موشكافى كنيم، درمى‌يابيم كه حقيقتاً، تمام اين فضايل براى دعا سزاوار و شايسته است.

دعا آثار مهمّى در وجود انسان به ارمغان مى‌آورد كه مهم‌ترين اثر آن اين است كه انسان را تربيت مى‌كند؛ و عامل خودسازى و تربيت انسان است.

تعليم و تربيتى كه بعثت انبيا بر آن نهاده شده و از مهم‌ترين اهداف بعثت به شمار رفته است. [١] بى‌شك تعليم مقدمه تربيت است. از اين رو، هدف نهايى، تربيت شناخته شده است.

رابطه «دعا» و «تربيت»

دعا آثار تربيتى فراوانى دارد كه به سه نمونه آن اشاره مى‌شود:

١- اوّلين اثر دعا، ايجاد نور امّيد در دل انسان‌ها است. انسان نااميد در دريف مرده‌ها قرار دارد؛ انسان بيمار اگر به سلامت خود امّيدوار باشد، بهبود مى‌يابد و اگر مأيوس شود و چراغ امّيد در دلش خاموش گردد، ديگر اميدى به بهبودى او نيست. همان گونه كه عامل اصلى پيروزى جنگجويان در ميدان جنگ، اميد و روحيه است. از اين رو، سربازان نااميد اگر پيشرفته‌ترين سلاح‌هاى جنگى را نيز داشته باشند، بازنده ميدان جنگ خواهند بود.

دعا در دل انسان نور اميد مى‌تاباند، انسانى كه اهل دعا و متّكى به خداوند است- على‌رغم مشكلات زياد؛ دشمنان جسور، فقر مالى و ...- اگر به درگاه‌

[١]- سوره جمعه: آيه ٢.