مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٥ - فصل پانزدهم چهاردهمين مثال مبدأ و معاد

فصل پانزدهم: چهاردهمين مثال: مبدأ و معاد

خداوند در آيه ٥٧ سوره اعراف به عنوان چهاردهمين مثل از مثلهاى زيبايى قرآن مى‌فرمايد: «وَهُوَ الَّذى يُرْسِلُ الرِّياحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَى رَحْمَتِهِ حَتّى‌ اذآ اقَلَّتْ سَحاباً ثِقالًا سُقْناهُ لِبَلَدٍ مَيِّتٍ فَانْزَلْنا بِهِ الْماءَ فَاخْرَجْنا بِهِ مِنْ كُلِّ الَّثمَراتِ كَذلِكَ نُخْرِجُ الْمَوْتى‌ لَعَلَّكُمْ تَذكَّرُونَ». او كسى است كه بادها را بشارت دهنده در پيشاپيش [باران‌] رحمتش مى‌فرستد؛ تا ابرهاى سنگين بار را [بر دوش‌] كشند؛ [پس‌] ما آنها را به سوى زمينهاى مرده مى‌فرستيم؛ و به وسيله آنها، آب [حيات‌بخش‌] را نازل مى‌كنيم؛ و با آن، هر گونه ميوه‌اى را [نيز در قيامت‌] زنده مى‌كنيم؛ شايد [با توجّه به اين مثال‌] متذكّر شويد!

دورنماى بحث‌

آيه شريفه، پيام‌آور دو مطلب سرنوشت‌ساز است. صدر آيه، متضّمن توحيد و خداشناسى و دليلى قانع كننده بر اثبات مبدأ است. و ذيل آن، با ارائه مثال زيبايى بر جهان آخرت، اشاره به معاد دارد.

اهميّت مبدأ و معاد: مبدأ و معاد از مسايل بسيار مهمّى است كه در قرآن مجيد بطور گسترده مطرح شده است به گونه‌اى كه حدود دو هزار آيه از آيات قرآن (يعنى يك سوم مجموع آيات قرآن) به معاد تعلّق گرفته است و يك سوم آن نيز