مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٦ - شرح و تفسير آيه مثل

عظمت خدا مى‌داند. خلاصه اينكه آيه ١٢ و ١٣ به چندين آيت از آيات مهمّ الهى يعنى رعد و برق و باران و صاعقه، اشاره دارد.

شرح و تفسير آيه مثل‌

لَهُ دَعْوَةُ الْحَقِّ: در اينكه منظور از جمله‌ «له دعوة الحق» چيست؟ بين مفسّران اختلاف است، برخى گفته‌اند: مراد توحيد است؛ يكتايى و توحيد مختصّ ذات خداست.

عدّه‌اى معتقدند: اين جمله اشاره به قرآن مجيد دارد؛ قرآن كتاب الهى است.

و تعداد زيادى از مفسّران آن را به‌ «دعاى به حق» تفسير كرده‌اند؛ يعنى اگر بندگان بخواهند دعايشان مستجاب شود، بايد به درگاه حضرت حق روى آورند و درِ خانه او را بكوبند؛ يعنى ما سوى الله حلّال مشكلات نيست، بلكه تنها او قادر به استجابت دعاهاى بندگان و گره‌گشاى مشكلات آنان است.

شاهد تفسير سوم- كه ما نيز بدان معتقديم- ذيل همين آيه شريفه است كه مى‌فرمايد: «وَ ما دُعاءُ الْكافِرينَ الَّا فى ضَلالٍ؛ دعاى كافران جز در ضلال و گمراهى نيست».

دعاهاى كافران بى‌راهه است؛ زيرا آنان درِ خانه كس يا چيزى مى‌روند كه حتّى قادر نيستند از خود دفاع كنند و يا براى خود منفعتى كسب كنند، تا چه رسد به ديگران.

وَ الَّذينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ لا يَسْتَجيبُونَ لَهُمْ بِشَىْ‌ءٍ الَّا كَباسِطِ كَفِّيْهِ الَى الْماءِ لِيَبْلُغَ فاهُ وَ ما هُوَ بِبالِغِهِ: شاهد سخن در مثل بيستم، اين قسمت از آيه است.

كسانى كه غير خدا را مى‌خوانند و براى حلّ مشكلات خود به سراغ بت‌ها مى‌روند و دست به دامن مخلوقاتِ محتاج مى‌زنند، مشكلات آنها حل نمى‌شود.

مَثَل چنين انسان هايى، مَثَل كسى است كه دستهايش را بسوى آب دراز كرده است‌