رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٣ - احكام مسّ ميّت

احتياط واجب آن است كه غسل كند.

مسأله ٤٩٩. اگر كسى بچّه سقط شده‌اى را كه چهارماه او تمام شده مس كند، غسل بر او واجب است؛ و اگر كمتر از چهار ماه تمام باشد، احتياط مستحب غسل است.

مسأله ٥٠٠. هرگاه بچّه چهارماهه‌اى يا بيشتر مرده به دنيا بيايد، مادر او بنابر احتياط واجب بايد غسل مسّ ميّت كند.

مسأله ٥٠١. هرگاه بچّه‌اى بعد از مردن مادر به دنيا بيايد، احتياط واجب آن است كه بعد از بلوغ، غسل مسّ ميّت كند.

مسأله ٥٠٢. بچّه نابالغ يا ديوانه هرگاه مسّ ميّت كند، بعد از بلوغ يا عاقل شدن، غسل بر او واجب مى‌شود. و اگر كودك مميّز غسل كند، غسل او صحيح است.

مسأله ٥٠٣. هرگاه از بدن زنده، يا مرده‌اى كه غسلش نداده‌اند، قطعه‌اى كه داراى استخوان است جدا شود (مثلًا يك دست يا حتّى يك انگشت) هر كس آن را مس نمايد، بايد غسل مسّ ميّت كند، امّا اگر استخوان نداشته باشد غسل واجب نيست. همچنين براى مسّ استخوان تنها يا دندان كه از مرده يا زنده جدا شده غسل لازم نيست.

مسأله ٥٠٤. غسل مسّ ميّت مثل غسل جنابت است و كفايت از وضو نيز مى‌كند، هرچند احتياط مستحبّ آن است كه وضو بگيرد.

مسأله ٥٠٥. اگر چند ميّت را مس كند، يا يك ميّت را چند بار مس نمايد، يك غسل براى همه كافى‌است.

مسأله ٥٠٦. كسى‌كه غسل مسّ ميّت بر او واجب شده، مى‌تواند به مسجد برود و سوره‌هايى كه سجده واجب دارد بخواند و با همسر خود نزديكى نمايد، ولى براى نماز و مانند آن بايد غسل كند؛ يعنى كسى كه غسل مسّ ميّت بر او است مانند كسى است كه وضو ندارد.