رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٧ - مستحبّات و مكروهات ذبح

مستحبّات و مكروهات ذبح‌

مسأله ٢٢٣٠. چند چيز در ذبح حيوانات طبق بعضى از روايات مستحبّ است:

١. هنگام سربريدن گوسفند دست‌وپايش را باز بگذارند و موقع سربريدن گاو چهار دست و پايش را ببندند و هنگام كشتن شتر دو دست آن را از پايين تا زير بغل به يكديگر ببندند و پاهايش را باز گذارند و مرغ را بعد از سر بريدن رها كنند تا پر و بال بزند.

٢. كسى كه حيوان را مى‌كشد رو به قبله باشد.

٣. پيش از كشتن حيوان آب جلو آن بگذارند.

٤. كارى كنند كه حيوان كمتر اذيّت شود، مثلًا با سرعت سر او را ببرند.

مسأله ٢٢٣١. احتياط مستحب آن است كه پيش از بيرون آمدن روح، سر حيوان را از بدنش جدا نكنند، بنابراين اگر دستگاه‌هايى براى ذبح حيوانات تهيّه شود كه سر حيوان را بكلّى قطع مى‌كند حيوان حرام نمى‌شود هر چند بهتر است طورى باشد كه تمام سر را قطع نكند، ولى در هر حال بايد تمام شرايط با دستگاه‌هاى ماشينى رعايت شود. و نيز احتياط مستحب آن است كه مغز حرام حيوان را كه در وسط تيره پشت است قبل از جان دادن نبرند و پوست حيوان را جدا ننمايند.

مسأله ٢٢٣٢. مطابق بعضى از روايات چند چيز در كشتن حيوانات مكروه است:

١. كارد را پشت حلقوم حيوان فرو كنند و به طرف جلو بياورند كه حلقوم از پشت بريده شود.

٢. در جايى حيوان را بكشند كه حيوان ديگرى آن را مى‌بيند.

٣. در موقع شب يا پيش از ظهر جمعه سر حيوان را ببرند، ولى در صورت احتياج عيبى ندارد.

٤. حيوانى را كه انسان خودش پرورش داده با دست خود بكشد.

مسأله ٢٢٣٣. در زمان ما گاه براى آسان شدن ذبح حيوانات به حيوان شوك‌