رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٦ - ازدواج و زناشوئى

ازدواج و زناشوئى‌

مسأله ٢٠٢٣. ازدواج از مستحبّات است و اگر كسى بترسد كه با ترك ازدواج در حرام بيفتد ازدواج بر او واجب است.

مسأله ٢٠٢٤. به واسطه عقد ازدواج، زن و مرد به هم حلال مى‌شوند و آن بر دو قسم است: ازدواج دائم كه هميشگى است و زنى را كه به اين عقد در مى‌آيد «دائمه» گويند؛ و ازدواج موقّت كه براى مدّت معيّنى عقد زناشوئى مى‌بندند، خواه اين مدّت كوتاه باشد يا طولانى و آن را «متعه» و «صيغه» نيز مى‌نامند.

مسأله ٢٠٢٥. در عقد ازدواج خواه دائم باشد يا موقّت، خواندن صيغه لازم است؛ و رضايت طرفين به تنهايى كافى نيست؛ و صيغه عقد را طرفين يا وكيل آنها مى‌توانند بخوانند.

مسأله ٢٠٢٦. وكالت مرد از طرف زن، يا زن از طرف مرد، براى خواندن صيغه مانعى ندارد.

مسأله ٢٠٢٧. هرگاه زن و مردى به كسى وكالت داده‌اند صيغه عقد آنها را بخواند، تا يقين نكنند كه وكيل صيغه را خوانده بر يكديگر حلال نمى‌شوند؛ ولى اگر وكيل مورد اعتماد باشد و بگويد خوانده‌ام كافى‌است.

مسأله ٢٠٢٨. هرگاه زن، كسى را وكيل كند كه او را مثلًا براى ده روز يا دو ماه به عقد مردى درآورد و ابتداى آن را معيّن نكند، بايد آغاز آن را از روز و ساعتى كه عقد مى‌كند قرار دهد.