رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣١ - خريد و فروش ميوهها بر درخت

صيغه معامله‌

مسأله ١٧٨٩. طرفين معامله به هر زبانى آشنا باشند مى‌توانند صيغه بخوانند، بنابراين اگر فروشنده به فارسى بگويد: «اين جنس را به فلان قيمت فروختم» و مشترى بگويد: «قبول كردم» معامله صحيح است؛ همچنين با عبارات ديگرى كه اين معنى را به روشنى بيان كند؛ و اگر صيغه نخوانند امّا فروشنده جنس را به قصد فروختن به ديگرى دهد و او هم به قصد خريدن بگيرد، كافى است (به شرط اين‌كه تمام شرايط معامله در آن جمع باشد).

مسأله ١٧٩٠. نوشتن و امضاء اسناد در تمام معاملات خواه در دفاتر رسمى باشد يا غير آن، مى‌تواند جانشين خواندن صيغه لفظى گردد، جز در ازدواج و طلاق كه احتياط واجب آن است كه صيغه لفظى نيز خوانده شود.

مسأله ١٧٩١. هنگام خواندن صيغه معامله بايد دو طرف قصد انشاء داشته باشند يعنى مقصودشان از گفتن اين دو جمله خريد و فروش باشد، همچنين در جايى كه داد و ستد عملى جانشين صيغه لفظى مى‌شود بايد قصد انشاء وجود داشته باشد.

ضمناً شخصيّتهاى حقيقى و حقوقى هر دو مالك مى‌شوند و مى‌توانند طرف معامله واقع گردند، بنابراين هر موسّسه خيريّه يا انتفاعى كه تأسيس گردد و داراى شخصيّت حقوقى شود، با اشخاص حقيقى از اين نظر تفاوت نمى‌كند.

خريد و فروش ميوه‌ها بر درخت‌

مسأله ١٧٩٢. خريد و فروش خرمايى كه زرد يا سرخ شده، يا ميوه‌اى كه گل آن ريخته و دانه آن بسته، به‌طورى كه معمولًا از آفت گذشته باشد صحيح است و همچنين فروختن غوره بر درخت اشكال ندارد، البتّه مقدار آنها بايد به وسيله تخمين كارشناس معلوم شود.

مسأله ١٧٩٣. اگر بخواهند ميوه‌اى را كه بر درخت است پيش از آن‌كه گلش بريزد