رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧٠ - راه ثابت شدن اوّل ماه

براى هر روز همان كفّاره (يك مدّ طعام) واجب است، بعداً نيز بايد روزه را قضا كنند؛ امّا اگر روزه براى خودشان ضرر داشته باشد، نه روزه واجب است و نه كفّاره، ولى بايد بعداً روزه‌هايى را كه نگرفته‌اند قضا نمايند.

مسأله ١٤٥٥. اگر كسى پيدا شود كه بدون اجرت، بچّه را شير دهد يا شخصى پيدا شود كه اجرت دايه را بى منّت بپردازد، در اين صورت روزه گرفتن واجب است.

راه ثابت شدن اوّل ماه‌

مسأله ١٤٥٦. اوّل ماه از پنج طريق ثابت مى‌شود:

١. ديدن ماه با چشم، امّا ديدن با دوربين و وسايل ديگرى از اين قبيل كافى نيست.

٢. شهادت عدّه‌اى كه از گفته آنها يقين پيدا شود (هر چند عادل نباشند، همچنين هر چيزى كه مايه يقين گردد).

٣. شهادت دو مرد عادل، ولى اگر اين دو شاهد صفت ماه را بر خلاف يكديگر بگويند، يا نشانه‌هايى بدهند كه دليل بر اشتباه آنهاست به گفته آنها اوّل ماه ثابت نمى‌شود.

٤. گذشتن سى روز تمام از اوّل ماه شعبان كه اوّل ماه رمضان با آن ثابت مى‌شود، يا گذشتن سى روز تمام از اوّل ماه رمضان كه اوّل ماه شوال ثابت مى‌شود (البتّه اين در صورتى است كه اوّل ماه قبل مطابق همين طرق ثابت شده باشد).

٥. حكم حاكم شرع، به اين صورت كه براى مجتهد عادلى اوّل ماه ثابت شود و سپس حكم كند كه آن روز اوّل ماه است، در اين صورت پيروى از او بر همه لازم است، مگر كسى كه يقين به اشتباه او دارد.

مسأله ١٤٥٧. اوّل ماه به وسيله تقويمها و محاسبات منجّمين ثابت نمى‌شود، هرچند آنها اهل اطّلاع و دقّت باشند، مگر اين‌كه از گفته آنها يقين حاصل گردد؛