رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٩ - دستور سجده سهو

مسأله ١١٠١. اگر در نماز چند كلمه يا چند جمله بگويد بطورى كه از صورت نمازگزار خارج نشود و همه آن يكى حساب شود، دو سجده سهو براى همه كافى است.

مسأله ١١٠٢. هرگاه اشتباهاً «السَّلامُ عَلَيْكَ ايُّهَا النَّبِىُّ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكاتُهُ» را بگويد سجده سهو واجب نيست، بلكه مستحبّ است؛ ولى اگر مقدارى از دو سلام ديگر را بگويد احتياط واجب انجام سجده سهو است؛ و هرگاه هر سه سلام را در جايى كه نبايد سلام دهد از روى اشتباه بگويد، دو سجده سهو براى همه كفايت مى‌كند.

مسأله ١١٠٣. اگر سجده سهو واجب را بعد از سلام نماز عمداً به جا نياورده معصيت كرده و بايد هرچه زودتر به جا آورد، ولى نمازش باطل نيست.

مسأله ١١٠٤. اگر شك دارد كارى كه موجب سجده سهو مى‌شود انجام داده يا نه، چيزى بر او نيست؛ و اگر شك كند دو سجده سهو بر او واجب شده يا چهار سجده سهو، همان دو سجده كافى است.

دستور سجده سهو

مسأله ١١٠٥. سجده سهو به ترتيب زير است بعد از نماز بلافاصله نيّت سجده سهو مى‌كند و بعد به سجده مى‌رود و مى‌گويد: «بِسْمِ اللَّهِ وَ بِاللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ ايُّهَا النَّبِىُّ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكاتُهُ» سپس سر از سجده بر مى‌دارد و مى‌نشيند، دوباره به سجده مى‌رود و همان ذكر را مى‌گويد و بعد از آن كه سر از سجده برداشت تشهّد مى‌خواند و سلام مى‌دهد و احتياط آن است كه در تشهّد به مقدار واجب اكتفا كند و تنها به سلام آخر قناعت نمايد.

مسأله ١١٠٦. سجده سهو بايد رو به قبله و با حالت وضو و طهارت باشد و پيشانى را نيز بر چيزى بگذارد كه سجده نماز بر آن جايز است.