رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨ - احكام تقليد

مسأله ١٤. هرگاه كسى مدّتى اعمال خود را بدون تقليد انجام داده، سپس تقليد كند، اگر اعمال سابق، مطابق فتواى اين مجتهد باشد صحيح است وگرنه نظر مرجع خود را درباره آن سوال كرده و مطابق آن عمل مى‌كند، همچنين است اگر بدون تحقيق كافى از مجتهدى تقليد نموده باشد.

مسأله ١٥. هرگاه كسى در نقل فتواى مجتهدى اشتباه كرده، بعد از اطّلاع، بايد صحيح آن را بگويد، و اگر در منبر و سخنرانى گفته بايد آن را در جلسات مختلف تكرار كند تا كسانى كه به اشتباه افتاده‌اند از اشتباه درآيند، امّا اگر فتواى آن مجتهد تغيير كرده، اعلام تغيير بر او لازم نيست.

مسأله ١٦. عدول، يعنى تغيير تقليد از مجتهدى به مجتهد ديگر، جايز نيست بنابر احتياط واجب، مگر آن‌كه مجتهد دوم اعلم باشد؛ و اگر بدون تحقيق عدول كرده بايد بازگردد.

مسأله ١٧. هرگاه فتواى مجتهد تغيير كند بايد به فتواى جديد عمل شود، امّا اعمالى را كه مطابق فتواى سابق انجام داده‌ [١]، صحيح است و اعاده لازم ندارد؛ همچنين اگر از مجتهدى به مجتهد ديگر عدول كند، اعاده اعمال سابق لازم نيست.

مسأله ١٨. هرگاه مدّتى تقليد كرده امّا نمى‌داند تقليد او صحيح بوده يا نه، نسبت به اعمال گذشته اشكالى ندارد، امّا براى اعمال فعلى و آينده بايد به طور صحيح تقليد كند.

مسأله ١٩. هرگاه دو مجتهد مساوى باشند، مى‌توان بعضى از مسائل را از يكى و بعضى را از ديگرى تقليد كرد؛ ولى هرگاه در مسأله‌اى به فتواى يكى عمل كرد، عمل به فتواى ديگرى در آن مسأله، جايز نيست.

مسأله ٢٠. فتوا دادن و اظهار نظر كردن در مسائل شرعى براى كسى كه‌

[١]. مانند عبادات يا معاملاتى كه انجام داده ..