رسالة توضيح المسائل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٠ - موارد تيمّم

داشته باشد كافى است كه وضو نگيرد و تيمّم كند.

مسأله ٦٢٦. كسى كه مبتلا به درد چشم است و آب براى او ضرر دارد، اگر بتواند اطراف چشم را بشويد بايد وضو بگيرد؛ و الّا تيمّم كند.

مسأله ٦٢٧. كسى كه مى‌داند آب براى او ضرر دارد هرگاه تيمّم كند و بعداً بفهمد آب براى او ضرر نداشته تيمّم او باطل است و اگر نماز با آن خوانده، بنابر احتياط واجب اعاده كند؛ ولى اگر يقين داشت آب براى او ضرر ندارد و وضو گرفت و غسل كرد بعد فهميد آب براى او ضرر دارد، وضو و غسل او صحيح است.

چهارم از موارد تيمّم‌

مسأله ٦٢٨. هرگاه به مقدار كافى آب دارد امّا اگر آن را به مصرف وضو يا غسل برساند مى‌ترسد خودش يا فرزندان يا دوستان و همراهانش از تشنگى هلاك يا بيمار شوند، يا فوق العاده به زحمت بيفتند، بايد تيمّم كند و آب را نگه دارد؛ همچنين اگر جان انسان غير مسلمانى در خطر باشد، بايد آب را به او بدهد و تيمّم نمايد، درباره حيوان نيز همين حكم جارى است.

مسأله ٦٢٩. هرگاه غير از آب پاك، آب نجسى هم به مقدار آشاميدن دارد، از آب نجس نمى‌تواند استفاده كند، بايد آب پاك را براى آشاميدن بگذارد و براى نماز تيمّم كند؛ ولى دادن آب نجس به حيوان اشكالى ندارد.

پنجم از موارد تيمّم‌

مسأله ٦٣٠. كسى كه آب كمى در اختيار دارد كه اگر با آن وضو بگيرد و يا غسل كند، براى تطهير بدن يا لباس او چيزى نمى‌ماند، بايد نخست بدن و لباس را آب بكشد، بعد تيمّم كند و نماز بخواند؛ امّا اگر چيزى كه بر آن تيمّم كند ندارد بايد آب را به مصرف وضو يا غسل برساند و با بدن يا لباس نجس نماز بخواند.