حيات پر بركت - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٩
٩ تشويق و جلب اعتماد اساتيد
از جمله چيزهايى كه نقش بسيار اساسى (و شايد اساسىترين نقش را) در تكوّن شخصيّت يك طلبه و به طور كلّى يك شاگرد دارد، جلب اعتماد استاد و در نتيجه محبّتها و تشويقهاى پدرانه اوست، بافت محافل درسى و حوزههاى تعليمى، اعمّ از حوزه و دانشگاه، با انواع رقابتها و گاه حسادتها و تخريبها و تضعيفهايى همراه است كه سبب تزريق روحيّه يأس و احساس عقبماندگى از قافله شده، اسباب پژمردگى و افسردگى خاطر را فراهم مىسازد.
مهمترين عاملى كه مىتواند همه اين عوامل منفى را خنثى كرده و روح اميد و پيشرفت را در كالبد شاگرد بدمد، تشويقها و شخصيّت دادنهاى اساتيد است.
باهوشترين و بااستعدادترين شاگرد اگر در يك مدار سالم قرار نگيرد و بر محور استاد يا اساتيد مخلّق به اخلاق اسلامى و وارستهاى نچرخد و از «خودرو بودن» و «آزادىهاى مطلق و بىحدّ و مرز» بيرون نيايد، دچار ناهنجارىهاى روحى و كجسليقگىها يا بلندپروازىها و باورهاى غلط، و ادّعاهاى عجيب و غريب مىشود.
بسيار اندكند كسانى كه از آغوش گرم و پرمحبّت اساتيد، محروم بودند و به تعبير ديگر، فرزند حوزه و پرورشيافته دامنهاى پاك معلّمان ربّانى به حساب نمىآمدند، در عين حال مشكلاتى- لااقل در حدّ مشكلات سليقهاى- نداشتند.