حيات پر بركت - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٧
كسانى كه با استاد دام ظلّه اندك ارتباطى دارند تصديق مىكنند كه ايشان، هر دو خصلت را به خوبى داراست:
اراده پولادين
امّا خصلت اوّل يعنى اراده پولادين او كه همانند بولدوزرى موانع روزمرّگى و احياناً پيشبينى نشده راكنار مىزند و با بىاعتنايى و شهامت و خونسردى خاصّى از كنارش مىگذرد، بر احدى پوشيده نيست، تا حدّى كه بعضى به حق، او را تجسّمى از عزم و اراده مىدانند. اينكه اين اراده چگونه به دست آمد و به دست مىآيد بحث ديگرى است كه بايد جوابش را به اهلش واگذاشت.
بينالطّلوعين بهترين زمان براى تفكّر و تحقيق
امّا خصلت دوّم: از ديرزمان يعنى سالهاى تأليف كتاب گرانقدر تفسير نمونه تا اكنون كه سرگرم تأليف تفسير موضوعى قرآن (پيام قرآن) و تفسير ترتيبى نهجالبلاغه (پيام امام اميرالمؤمنين عليه السلام) هستند، بهترين ساعت يعنى اوّلين ساعت كارى (هفت صبح) را براى «تأليف گروهى» در نظر گرفته و براى تحقيق و مطالعات شخصى خودش، باز هم بهترين زمان (بين الطّلوعين) را منظور نموده است.
لذا وقتى براى اوّلين بار به مقالهاى مربوط به يكى از موضوعات سياسى روز، در روزنامه اطّلاعات برخوردم و ملاحظه كردم كه استاد با مهارتى خاص توانست هشت الى ده نكته را در يك ستون روزنامه، آن هم با نظم و ترتّب منطقى خاص و با قلم شيوا و روان بگنجاند (كه قطعاً نوشتن آن، براى افراد عادى، ساعتها فكر و تأمّل را طلب مىكند) با شگفتى از استاد پرسيدم: شما كى اين مقاله را نوشتهايد و چقدر وقت براى آن گذاشتهايد؟! جواب دادند: «وقت سحر و يا بين الطّلوعين، من معمولًا