حيات پر بركت - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٣

روايت يكى از دوستان و همراهانش «١» نيز در اين رابطه شنيدنى است كه مى‌گويد:
«يكى از جهاتى كه در ترقّى ايشان دخيل بود پشتكار و جدّيّت تمام است، ياد دارم در شيراز وقتى كه كه در مدرسه آقاباباخان بوديم در شبانه‌روز فقط چهار ساعت استراحت داشتيم با اين‌كه از تعطيلات نيز (براى استراحت) استفاده نمى‌كرديم».
همراه و دوست ديگرى «٢» نيز چنين حكايت مى‌كند:
«يكى از خصايصى كه از ايشان اطّلاع دارم پشتكار ايشان است، پدر ايشان مرحوم شد، ما و استاد ايشان رفتيم تشييع جنازه و برگشتيم، ايشان منزل رفتند و فردا آمدند سر درس. در تمام سال در آن مدرسه، درس و بحث بود، تعطيلى نبود، جز روز جمعه و سه روز در سال: عاشورا و ٢٨ صفر و ٢١ ماه رمضان، جدّاً شب و روز مشغول بود، بعد هم كه قم آمدند درس مرحوم آيةاللّه العظمى محقّق داماد مى‌رفتند و از شاگردان برجسته ايشان بودند».