نامش «اسلام» است و به حكم تعليمات پدران و مادران و اجتماع، به آن دل بسته است، در ترازوى عقل و خرد چگونه خواهد بود؟ اين فكر به صورت گمشده بزرگى نگارنده را رنج مى‌داد. پس از دقّت و بررسى، راهى براى شناسايى و آشنايى هرچه بيشتر با اين آيين، بهتر از مطالعه اصيل‌ترين و زنده‌ترين سند اسلام يعنى قرآن مجيد نيافتم» «١».
و آن‌چه مربوط به مكتب تشيّع است جرأت تأليف كتاب و مبارزه با انحرافات از همان آغاز جوانى است كه از تأليف كتاب جلوه حق شروع مى‌شود تا تفسير قرآن كريم و نهج‌البلاغه در سنين بالاتر.
اصلاح‌گرى در سطح حوزه
و آن‌چه مربوط به حوزه علميّه مى‌شود، اصلاحاتى است كه به اتّفاق دوستان و همراهانش از همان دوران جوانى در سطح حوزه علميّه، آغاز كردند كه خود، قصّه را- پس از بيان قوّت‌هاى حوزه- اين‌گونه تعريف مى‌كند:
«با وجود همه اين امتيازات كه در حوزه علميّه است، متأسّفانه كاستى هايى را از همان ابتدا مى‌ديديم، از جمله امتحانات، مطلقاً وجود نداشت، ما آرزو مى‌كرديم امتحاناتى وجود داشته باشد، افرادى كه تلاش بيشترى مى‌كنند شناخته شوند، انگيزه‌ها قويتر بشود، ميدان رقابت مثبت آشكار بشود، همچنين انتظار داشتيم براى لباس روحانيّت، حساب و كتابى باشد، از اين لباس مقدّس بدون شرايط، استفاده نشود، خداى نكرده اگر تخلّفى مى‌شود از طرف روحانيّت و مراجع، مسأله پيگيرى شود.
انتظار داشتيم در كتاب درسى اصلاحاتى صورت بگيرد و بعضى از دروس مهمّ اسلامى كه در حوزه‌ها كمرنگ است مانند عقايد، تفسير قرآن مجيد و بحث‌هاى مربوط