حق را بدون جواب گذارد، با استفاده از آيات قرآن مبين، و كلمات معصومين عليهم السلام و حالات بزرگان دين، و تجاربى كه در زندگى داشته‌ام اين مختصر را نگاشته، و به صورت «بضاعت مزجاة» تقديم داشتم و از همه اين عزيزان تقاضا دارم مرا به دعاى خير ياد كنند، همان‌گونه كه من براى موفّقيّت آنها دعا مى‌كنم:
١- تقواى الهى
قبل از هر چيز همه عزيزان و خودم را به تقواى پروردگار كه حصن حصين الهى و قلعه محكم خداوندى و زاد يوم المعاد، بل «خير الزاد الى خالق العباد» است، توصيه مى‌كنم تقوايى كه در اعماق جان ما نفوذ كند، و همه چيز ما را به رنگ خود درآورد و «من احسن من اللَّه صبغة ...» چنين تقوايى به تمام خواسته‌هاى ما جهت مى‌دهد، مسير زندگى را مشخّص مى‌كند، و راه را روشن و هدف را عالى مى‌سازد.
همان تقوايى كه برترين سرمايه و بالاترين افتخار است، همان تقوايى كه انسان را به خدا پيوند مى‌دهد و به مقام عبوديّت خاصّ او مى‌رساند و از عمق جانش اين ندا برمى‌خيزد: «الهى كفى بى عزّاً أن أكون لك عبداً و كفى بى فخراً أن تكون لى ربّا؛ برترين عزّت من عبوديّت توست و بالاترين افتخارم ربوبيّت توست». «١»

٢- مقامات مادّى كم‌ارزش‌تر از آن است كه فكر مى‌كنيم
عزيزان من! در اين عمر كوتاه خود تلخ و شور زندگى را آزمودم و فراز و نشيب‌هايش را ديدم، و عزت و ذلّت و فقر و غنا، و سختى و راحتى آن را تجربه نمودم، سرانجام با تمام وجود، اين حقيقت قرآنى را لمس كردم كه «وَ مَا الْحَيَوةُ الدُّنْيَا إِلَّا مَتَاعُ