به عقيده من، اين نماز باران اثر تربيتى بسيار خوبى در همه مردم دارد. در اين نماز يك نورانيّت و روحانيّت و پاكى از گناهان و استغفار و طلب رحمت خدا نهفته است.
اين نماز باعث مى‌شود مردم بار ديگر پيوندشان را با خداوند محكم كنند و در مشكلات خود به در خانه خدا بروند. مردم در اين نماز، بار ديگر از گناهانشان استغفار مى‌كنند و حلّ مشكلات خود را از خدا مى‌خواهند. پس در اين نماز، هم يك اثر تربيتى وجود دارد، و هم يك سنّت اسلامى احيا مى‌شود.
يك مطلب ديگر اضافه كنم، نماز باران از نمازهايى است كه تمام امّت اسلامى، اعمّ از شيعه و سنّى، به آن اعتقاد دارند و فقط تعداد اندكى از علماى اهل تسنّن منكر آن شده‌اند، امّا تمام علما درباره آن اجماع دارند. در زمان پيامبر صلى الله عليه و آله مراسم استسقاء، هم به صورت نماز و هم به صورت دعا، برگزار مى‌شد.
پس از اتمام سخنان فقيه عاليقدر، صفوف نماز مرتّب شد و در همين حال يكى از نمازگزاران با صداى بلند به گفتن تكبير و استغفار و صلوات مشغول شد و نمازگزاران هم با زبان روزه و دلى شكسته و لبريز از اميد به فضل و رحمت خداوند به ذكر خدا پرداختند.
شروع نماز باران
هر چه از روز مى‌گذشت، لحظه به لحظه به جمعيّت نمازگزار اضافه مى‌شد. زن و مرد، كوچك و بزرگ، پير و جوان، روحانى و غير روحانى، شخصيّت‌هاى علمى و مذهبى و افراد عادى همگى به درگاه خداوند رو آورده بودند و دست به سويش دراز كرده بودند. همگى آماده مى‌شدند تا بر سر اين خوانِ نعمت الهى حاضر شوند. گريه كودكان جدا شده از مادر از گوشه و كنار به گوش مى‌رسيد و ناله‌ها و فريادهاى گوسفندان در آن حال و هواى گريه و زارى و فرياد و استغاثه، يك فضاى معنوى