و اعتبار، دريغى نداشته باشد و براى روشنگرى نسل معاصر و نجات آنان از دام گمراهان و كج‌انديشان از اقدام لازم و موضع‌گيرى مقتضى در جايگاه مناسب، پروايى نكند هرچند بدگويى‌هايى را از سوى بدخواهان به دنبال داشته باشد.
شكى نيست كه اين جرأت و شهامت و ملامت‌نترسى نيز فضلى است كه به هر كسى عطا نمى‌شود «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ مَن يَرْتَدَّ ... وَ لَايَخَافُونَ لَوْمَةَ لَآئِمٍ ذَلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَآءُ». «١»

دفاع معقول از انقلاب و نظام
ديگر از جلوه‌هاى خلوص دفاع معقول از انقلاب و نظام اسلامى و رهبرى است.
با آن‌كه حفظ نظام اسلامى از اهمّ واجبات است و مسأله رهبرى دينى به منزله ستون خيمه نظام به حساب مى‌آيد در عين حال، عدّه‌اى حتّى در حسّاس‌ترين لحظات و بحرانى‌ترين فترات، دم فرو مى‌بندند و دفاع از اين موضوع حسّاس را خلاف شئون خود تلقّى مى‌كنند. اين در حالى است كه گروهى ديگر، جانب افراط را گرفته، دفاعيّات بى‌حدّ و مرز آنان، تملّقات و چاپلوسى‌هاى دوران‌هاى پيشين را در خاطره‌ها زنده مى‌كند.
دفاع معقول و حكيمانه، به همراه نصايح و تذكّرات دلسوزانه و مشفقانه، خلوص مى‌خواهد و انصاف، فتوّت دينى، اعتدال روحى و به دور بودن از ملاحظات اعتبارى و نفسانى را طلب مى‌كند.
بحمداللّه استاد دام ظلّه از چنين توفيقات ربّانى نيز بى‌بهره نيستند و جدّاً مدافعى معقول براى نظام و مسئولان نظام به حساب مى‌آيند و همدلى‌ها و همكارى‌ها و تذكّرات خداپسندانه ايشان در اين رابطه بر احدى از نزديكان و شاگردان ايشان پوشيده نيست.