حيات پر بركت - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٠
وسواس در امور مالى و صرف بيتالمال
توضيح آنكه: صرفنظر از وسواس و حسّاسيّت استاد در حقوق الناس و پرداخت بدهكارىهاى پولى (كه بارها مىفرمود: در مواردى من دوبار به عنوان اداى بدهى، به كسى پول دادم و مكرّر مشاهده شد كه قبل از هر سفرى حتّى سفرهاى كوتاه، با تمام كسانى كه مختصرطلبى دارند، تسويه حساب مىكند) در مصرف بيتالمال نيز وسواس قابل توجّهى دارد و اهل ريخت و پاش نيست.
اين خصلت، با توجّه به بعضى از ريخت و پاشها، و بذل و بخششهاى بىحساب كه گاهى شنيده و يا ديده مىشود، اعتراض بسيارى را برانگيخت و جدّاً سبب شد كه تنها كسانى در خدمت استاد باشند و با او دوام آورند كه انگيزهاى غير از خدمت به امام زمان (عج) (از اين باب كه استاد را سرباز و خادمى براى آن حضرت مىدانند) و يا رعايت حقوق استاد و شاگردى و يا انگيزههاى ديگر علمى و معنوى نداشته باشند.
جالب توجّه است كه وسواس استاد در اين زمينه، در زندگى خصوصى و خانوادگى ايشان نيز، نُمود يافته است و در اين رابطه چنين مىفرمايد:
«سعىام اين بوده كه از بيتالمال كمتر استفاده كنم و به همين دليل قسمت عمده زندگى من در سابق، از طريق رفتن به تبليغ در ايّام ماه محرّم و صفر و ماه مبارك رمضان تأمين مىشد، قسمتى هم از شهريّه حوزه، ولى بعداً كه كار تأليفات من بالا گرفت و به اصطلاح حقّالتأليف كتابهاى من جوابگوى زندگى من بود، ديگر از شهريه مراجع هم استفاده نكردم. الآن هم كه به اصطلاح، دوران مرجعيّت است باز هم زندگى شخصى من از حقّالتأليف كتابهاى من اداره مىشود».
***