حيات پر بركت - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٩
٤ پشتكار و جدّيّت
از ويژگىهاى استاد، پشتكار در عمل و با قوّت و قدرت به كار ادامه دادن و از مسامحهگرى و سهلانگارى پرهيختن است.
دو نصيحت و پند استاد، هميشه به ياد مىآيد و در خاطره زنده مىشود:
الف: مىبايست كار را با قوّت شروع كرد و تسامح و سستىاى در آغاز كار نداشت و اين نكتهاى است كه استاد بارها در ابتداى سال تحصيلى با آهنگ محرّك و عزمآفرين خود بيان مىداشت و اين آيه را تلاوت مىكرد كه «يَا يَحْيَى خُذِ الْكِتَابَ بِقُوَّةٍ» «١».
و گاه اين بيت شعر را نيز با حرارتى خاص بر زبان جارى مىساخت:
من نمىگويم سمندر باش يا پروانه باش چون به عشقِ سوختن افتادهاى، مردانه باش!
ب: و مىبايست پس از شروع نيز، با پشتكار تمام آن را ادامه داد و در اين رابطه نيز اوّلًا به اين آيه تمسّك مىكردند كه: «وَ الَّذِينَ جَاهَدُواْ فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا» «٢»
و مىفرمودند: رمز موفّقيّت و پيشرفت يك طلبه، دو چيز است: يكى جهاد و به كارگيرى نهايت تلاش و پشتكار (جاهدوا)، و ديگر خلوص نيّت (فينا)، و ثانياً به گذشته تاريخ اشاره مىكردند و مىفرمودند: اگر تاريخ مردان بزرگ را ورق بزنيم و