قم همين مجلّه بود. اين مجلّه در حال حاضر نيز منتشر مى‌شود (منتهى جمعى از دوستان زحمت آن را مى‌كشند و من به خاطر مشكلاتى كه شرايط فعلى برايم فراهم كرده، توان همكارى ندارم) البتّه فعلًا نه به آن تيراژ سابق، چراكه الحمدللّه، الآن مجلّاتى از اين قبيل در حوزه علميّه و خارج حوزه فراوان شده و مقدارى از آن خلأ را پر مى‌كند امّا، اين مجلّه تقريباً تنها نورى بود كه در آن تاريكى زمان شاه مى‌درخشيد».
استاد در پايان خاطراتى را در ارتباط با اين مجلّه و برخورد ساواك آن زمان نقل مى‌كند كه انشاءاللّه در فصل‌هاى آينده به آن، اشاره خواهد شد.
مسائل مستحدثه و حوادث واقعه
چهارمين موردى را كه در رابطه با ابتكار و خلاقيّت استاد، مى‌توان از آن نام برد، حركت بسيار ارزنده‌اى است كه در سال‌هاى اخير در زمينه مسائل مستحدثه فقهى در حوزه علميّه مشهد و در فصل تابستان شروع كردند.
مى‌دانيم كه پرداختن به حوادث واقعه، به خاطر حديث و جديد بودن و عدم سابقه طرح آنها به خصوص، در كتب فقهى فقهاى گذشته و در نتيجه دمِ دست نبودن منابع و مدارك آن و بلكه آشنا و مأنوس نبودن مآخذ آن، كار بسيار پرزحمت و پردردسرى است كه نياز به حوصله، مهارت، قدرت اجتهادى پيل‌افكن و جرأت و شهامتى لازم براى رسيدن به يك نتيجه روشن و قابل عرضه و عمل، دارد. استاد، خود در اين باره چنين توضيح مى‌دهد:
«من اين سال‌ها در ايّام تابستان، چند هفته مشرّف به زيارت آستان قدس رضوى مى‌شوم، چندين سال براى طلّاب، در مشهد در همان چند هفته، مسائل مستحدثه فقهى را مورد بحث قرار دادم. كه به عقيده من اين مباحث يك درياى موّاج و مهمّ است، به علّت اين‌كه تغييرات فوق‌العاده‌اى كه در عصر و زمان و زندگى انسان‌ها به وجود