«يار غايب»
سالها رفت و دلم در تب و تاب است هنوز نقش مستورى من نقش بر آب است هنوز
به طرب حمل مكن سرخى رويم كه ز هجر قلب آكنده ز غم ديده پر آب است هنوز
من كجا؟ يار كجا؟ طالع بيدار كجا من اسير غم او، بخت به خواب است هنوز

دامنش گيرم اگر لطف خدا يا ر شود ليك افسوس كه اين قصه سراب است هنوز
سخت من طالب ديدار و تو غايب ز نظر ز آتش هجر تو اين قلب كباب است هنوز
همچو يك قطره آبيم به درياى جهان زندگى زودگذر، همچو حباب است هنوز
«ناصر» از عشق تو آموخت سخن گفتن را زين سبب گفته او گوهر ناب است هنوز