مذهبى و علاقه‌مند به مكتب اهلبيت عليهم السلام بود. در مجموع خانواده ما عشق و گرايش قابل ملاحظه و خوبى به مذهب داشتند هرچند نه روحانى بودند و نه روحانى زاده.
باز فراموش نمى‌كنم مادربزرگم مرا زياد به مسجد مى‌برد، از همان طفوليّت به مسجد عادت كردم، شايد هشت ساله بودم كه از منبر وعّاظ استفاده مى‌كردم و مطالب اسلامى برايم بسيار لذّت‌بخش بود و در خاطره‌ام نقش مى‌بست».
و نيز مى‌فرمايد:
«پدرم علاقه زيادى به آيات قرآن داشت در دورانى كه در مدارس ابتدايى تحصيل مى‌كردم، گاهى شبها مرا به اطاق خودش فرامى‌خواند و به من مى‌گفت: ناصر! كتاب آيات منتخبه و ترجمه آن را براى من بخوان (اين كتاب مجموعه آياتى بود كه توسّط بعضى از دانشمندان، انتخاب شده و در زمان رضاخان در مدارس به عنوان تعليمات دينى تدريس مى‌شد) من آيات و ترجمه آن را براى او مى‌خواندم و او لذّت مى‌برد». «١»