حيات پر بركت - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١٠
كارها، به لطف الهى از جسمى سالم و شاداب برخوردار باشد به گونهاى كه زمانى مىفرمودند:
«هر سال كه اقدام به آزمايش كلّى بدن مىكنم بحمداللّه نتيجه آزمايشات به گونهاى است كه گويا آزمايش بعدى سالمتر از قبلى است و اين بار يكى از دكترها تشويقنامه مفصّلى برايم نوشت، از جمله نوشته است كه به تشخيص من رمز سلامتى شما در سه چيز است: ١- رعايت حفظ الصحّه در كمّ و كيف غذا. ٢- ورزش. ٣- تسلّط بر اعصاب و پرهيز از عصبانيّت (البتّه آينده با خداست)».
و نيز رعايت اين همه سبب شده است كه بحمداللّه و المنّه در اين مقدار از سن، سرحالتر و پرانرژىتر از شاگردان و همراهان جوانش، در جلسات تأليف و تحقيق حضور پيدا كند و اين در حالى است كه با نهايت تأسّف، كثيرى از انديشمندان و عالمانِ هم سنّ و سال، هر كدام به يك يا چند نوع از كسالتها گرفتارند. از خداى منّان صحّت و عافيت و طول عمر همه آنان را براى خدمت به اسلام و مسلمين و نيز بقاى صحّت و عافيت استادمان را خواهانيم.
از عجايب، اين است كه با همه تأكيدات عقل و تجربه و شرع و روايات بسيار زيادى كه در اين زمينه وارد شده، هم چنان عدّهاى، دست قضا و تقدير را تنها مؤثّر اين باب مىدانند، يا راه افراط را گرفته، از كمترين پرهيز در غذا، دريغ نموده، از تغذيه بىحساب و كتاب، ابايى ندارند و يا راه تفريط را گرفته از نعمتى كه خدا ارزانى اش داشته است امساك مىكنند و از نشستن سر سفرهاى كه مولى جلّ شأنه پهنش نموده است مىپرهيزند.
اين در حالى است كه ممكن است رعايت نكات مزبور، بيست يا سى سال، بر عمر پربركت يك عالم دينى و ربّانى بيفزايد، يعنى بيست يا سى سال بيشتر از حدّ معمول در سنگر علم و فقاهت و ديدبانى از مكتب، نگهش دارد و در مقابل، عدم