حيات پر بركت - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٧
پرحوصله و آرامى است. يادم نمىرود يك شب خوابيده بودم طلبهاى آمد در را كوبيد، ايشان را بيدار كرد و يك اشكالى در كتاب درسى داشت از ايشان پرسيد. من ناراحت شدم كه چرا اين كار را كردى؟ فرمودند: اين طلبه است، اشكال دارد، وظيفه ماست كه راهنمايىاش كنيم. در درس مرحوم آيةاللَّه محقّق داماد اگر كسى در اشكال كردن زيادهروى مىكرد، مرحوم آيةاللَّه داماد گاهى متلك مىگفت، آقايى آمد درس ايشان (محقّق داماد) و خيلى اشكال مىكرد، مرحوم محقّق داماد طبق روش خودشان به ايشان متلك گفت، او از مرحوم آقاى داماد رنجيد و آمد پيش من گفت: استاد آبروى مرا پيش دوستان مىبرد، من پيغام را خدمت آقاى محقّق داماد عرض كردم، مرحوم داماد فرمودند كه به او بگو: مثل «مكارم» باش، هر متلكى من به او مىگويم با خوشرويى و آرامش پذيرا مىشود، به او برنمىخورد و اين گواهى است از محقّق داماد بر حسن خلق ايشان». «١»
و استاد خود مىفرمايد:
«از مسائلى كه با آن روبرو هستيم (مخصوصاً در شرايط فعلى) نيازها و توقّعهاى فراوان اشخاص است، تنها من نيستم هر كسى كه فى الجمله موقعيّتى پيدا كند، سيل توقّعات از نيازمندان و گاهى غير نيازمندان به سوى او سرازير مىشود و دامنه آن توقّعها به قدرى گسترده است كه با امكانات موجود نمىتوانيم به همه آنها جواب بدهيم، در اينجا بايد به حديث معروف نبوى عمل كنيم كه مىفرمود: «إنّكم لن تسعوا الناس بأموالكم فسعوهم بأخلاقكم؛ شما نمىتوانيد با اموالتان مردم را راضى كنيد، سعى كنيد با اخلاقتان مردم را راضى كنيد». «٢» بسيار مىشود كه به اربابرجوع